“Hey mam, is het goed als wij ook eens langskomen daar? We kunnen er wel pas vanavond laat zijn.” Natuurlijk is dat goed. We gaan direct naar de receptie om de plaats naast ons te boeken en betalen voor 2 nachten. Al had het zonder reservatie ook best gekund hier, op het hele achterste stuk staat verder niemand. Laat op de avond staat er een flinke half-integraal naast ons kleine busje. Verschil moet er zijn.
Lees verder
We verlaten onze favoriete plek. Jammer genoeg. We kiezen een willekeurige camping uit aan het water, net over de grens in Frankrijk, dat omschreven werd als ‘gemoedelijke charmante camping’. Een supermarktbezoek en een paar files later vinden we de ingang. We vrezen het ergste. Gemoedelijk? Charmant? Dat is duidelijk voor interpretatie vatbaar. Maar we willen niet direct oordelen en gaan op inspectie.
Lees verder
Het is heerlijk hier. We hebben niet alleen plek vóór de camper om te zitten, maar via een natuurstenen trapje heb je onder ook nog een strook ‘terras’ vlak tegen het water aan. We houden het zo wel uit.
Lees verder
En ja hoor. De lange broeken en vesten mogen de kast in, de korte broeken en zonnebrillen mogen er uit. Het is nog geen half 8 in de ochtend als we de busdeur openzwieren, en de koffie opgieten. En toch zijn we alweer als laatste wakker volgens mij. Sommigen zijn al vertrokken, anderen zijn al aan de afwas begonnen. De wijnboer maakt een rondje in zijn achtertuin en vraagt of wij nog een nachtje willen blijven of niet. Voor zijn planning. We melden dat we vandaag weer vertrekken.
Lees verder
Tegelijk met de zonsopgang word ik wakker. Ik schuif het gordijn wat opzij en zie een grijze lucht, takken die op en neer zwiepen en regendruppels die tegen het raam kletsen. Ik schuif het gordijn weer dicht en draai me nog eens om.
Lees verder
Saailand. Nee, het is geen spelfout. Inmiddels zijn we in de regio Saarland beland. Maar wat vinden we het hier saai! En het weer valt wat tegen. En het internetbereik lijkt hier overal ruk. We weten eigenlijk niet meer goed welke richting we op zullen gaan. Blijven we, zoals ‘gepland’ in Duitsland? Of sturen we alsnog richting Frankrijk? Of Friesland… ook nog een optie.
Lees verder
Plannen. We hebben er genoeg, maar we kunnen het niet zo goed. Verschillende landen en regio’s kwamen ter sprake, en evenzoveel werden om uiteenlopende redenen weer geschrapt. Maar uiteindelijk zijn we het er over eens.
Lees verder
We zien wel of we ergens blijven overnachten of niet, dat ligt aan het weer. Maar nu is het droog dus we pakken wat spullen in en vertrekken. Richting Ardennen waar ergens een mooie bewegwijzerde route moet zijn van zo’n 120 kilometer. La route Buissonnière. Een pakje kaasfondue en een restje soep heb ik thuis al in de camperkoelkast gelegd. We stoppen bij een kleine supermarkt voor nog wat aanvullend proviand. Aan de kassa scant een vrolijke medewerker ons stokbrood, flesje wijn, en een portie olijven. “Dat gaat een plezant avondje worden”, knipoogt hij.
Lees verder
‘Met dit weer? Waaien, koud, regen…. zotten!’ We zijn zelf ook niet helemaal zeker of het wel een goed idee is, maar we gaan tóch. Ik google op kleine campings en camperplaatsen en zoek er eentje uit waar we nog niet geweest zijn. Bastogne, in de Ardennen.
Lees verder
Buiten is het grauw en grijs. Binnen ligt het nog heerlijk knus onder het dekbed. Ik heb heel slecht geslapen en elk uur wel eens wakker geweest. Behalve vanaf dat de wekker om 8 uur ging. Uitgezet en weer ingedoezeld, en pas laat wakker geschoten uit een nachtmerrie. Opstaan dan maar. Luc had net een ketel water op het vuur gezet voor de koffie.
Lees verder
Coffee & Campfires 