En ja hoor. De lange broeken en vesten mogen de kast in, de korte broeken en zonnebrillen mogen er uit. Het is nog geen half 8 in de ochtend als we de busdeur openzwieren, en de koffie opgieten. En toch zijn we alweer als laatste wakker volgens mij. Sommigen zijn al vertrokken, anderen zijn al aan de afwas begonnen. De wijnboer maakt een rondje in zijn achtertuin en vraagt of wij nog een nachtje willen blijven of niet. Voor zijn planning. We melden dat we vandaag weer vertrekken.
Lees verder
Saailand. Nee, het is geen spelfout. Inmiddels zijn we in de regio Saarland beland. Maar wat vinden we het hier saai! En het weer valt wat tegen. En het internetbereik lijkt hier overal ruk. We weten eigenlijk niet meer goed welke richting we op zullen gaan. Blijven we, zoals ‘gepland’ in Duitsland? Of sturen we alsnog richting Frankrijk? Of Friesland… ook nog een optie.
Lees verder
Als je nog tot laat in de nacht aan het kampvuur hebt gezeten, is het ’s morgens moeilijk wakker worden. Één voor één schuiven we met een slaperig hoofd aan de ontbijttafel aan.
Lees verder
Al veel te lang geleden dat we nog eens met de camper weggegaan zijn. Maar nu de koppeling weer gerepareerd is, en het weerbericht de eerste zonnige dag van dit jaar voorspelt, gaan we er maar meteen van profiteren. Na alle gedoe van de laatste tijd is het tijd om effe te ontspannen.
Lees verder
‘Jullie weten de plekjes wel te vinden’ stuurde de dochter ons gisteren nog. En eigenlijk is dat vaak ook wel zo. We vermijden zoveel mogelijk de grote en drukke camperparkings, gaan de kleine binnenwegen in en vinden vaak de mooiste staanplaatsen. Zoals ook deze plek waar we vandaag wakker worden. Buiten in de zon is het zelfs best warm. We hebben geen haast en het is dan ook al een stuk in de middag als we vertrekken.
Lees verder
Het wordt al vroeg warm in de bus. Ik sla het dekbed weg en schuif het gordijn opzij. De zon! En niet zo’n beetje. Ik baal er al wat van dat we ons verslapen hebben maar zie dan op m’n gsm dat het nog maar 7 uur is. Ik draai me nog heel even om maar slapen lukt niet meer. Voorzichtig stap ik naar buiten en blijf even afwachtend staan. Niks. Geen muggen, geen knutjes, gewoon niks. Zalig. We drinken onze koffie buiten, zonder hysterische bewegingen.
Lees verder
‘Zullen we nog effe een foto gaan maken bij de kerstman en dan verder rijden?’ ‘Oké!’ Als we er aankomen is de stoel van de kerstman leeg. Hij heeft net even plaspauze. Intussen zien we bordjes dat het verboden is om zelf foto’s te maken. Uiteraard kun je het wel ter plekke laten doen maar we vinden de prijs absurd hoog, iets van 40 euro. Zó graag gaan we nu ook weer niet op de foto. Dan maar naar de rendieren, dat was gisterenavond ook gesloten. Voor slechts 7 euro per persoon mag je die beesten een tak met blaadjes voeren.
Lees verder
Coffee & Campfires 