
Het is heerlijk hier. We hebben niet alleen plek vóór de camper om te zitten, maar via een natuurstenen trapje heb je onder ook nog een strook ‘terras’ vlak tegen het water aan. We houden het zo wel uit.
Lees verder

Het is heerlijk hier. We hebben niet alleen plek vóór de camper om te zitten, maar via een natuurstenen trapje heb je onder ook nog een strook ‘terras’ vlak tegen het water aan. We houden het zo wel uit.
Lees verder
En ja hoor. De lange broeken en vesten mogen de kast in, de korte broeken en zonnebrillen mogen er uit. Het is nog geen half 8 in de ochtend als we de busdeur openzwieren, en de koffie opgieten. En toch zijn we alweer als laatste wakker volgens mij. Sommigen zijn al vertrokken, anderen zijn al aan de afwas begonnen. De wijnboer maakt een rondje in zijn achtertuin en vraagt of wij nog een nachtje willen blijven of niet. Voor zijn planning. We melden dat we vandaag weer vertrekken.
Lees verder
We zien wel of we ergens blijven overnachten of niet, dat ligt aan het weer. Maar nu is het droog dus we pakken wat spullen in en vertrekken. Richting Ardennen waar ergens een mooie bewegwijzerde route moet zijn van zo’n 120 kilometer. La route Buissonnière. Een pakje kaasfondue en een restje soep heb ik thuis al in de camperkoelkast gelegd. We stoppen bij een kleine supermarkt voor nog wat aanvullend proviand. Aan de kassa scant een vrolijke medewerker ons stokbrood, flesje wijn, en een portie olijven. “Dat gaat een plezant avondje worden”, knipoogt hij.
Lees verder
‘Met dit weer? Waaien, koud, regen…. zotten!’ We zijn zelf ook niet helemaal zeker of het wel een goed idee is, maar we gaan tóch. Ik google op kleine campings en camperplaatsen en zoek er eentje uit waar we nog niet geweest zijn. Bastogne, in de Ardennen.
Lees verder
‘We reserveren wel vlak voor we vertrekken’, zei ik nog tegen Luc. ‘Stel dat het toch niet meer lukt om nog te gaan, dan zitten we niet met het gedoe van annuleren of geld kwijt’.
Lees verder
Helemaal voorbereid en goed op tijd vertrekken we voor een tripje richting Ardennen. We hebben thuis online al heel wat campings opgezocht en uiteindelijk gekozen voor eentje die er, volgens de foto’s en beschrijving, heel charmant en gezellig uitzag.
Lees verder
We worden wakker en krijgen foto’s binnen van dikke pakken sneeuw, die het thuisfront via whatsapp stuurt. Ohja, da’s waar ook, het zou hier de hele nacht sneeuwen. Nieuwsgierig veeg ik de condens van het slaapkamerraam, kijk naar buiten en….. zie een zielig dun laagje poedersneeuw. Beetje teleurstellend. We draaien ons nog een keertje om. Als de sneeuw niet wil blijven liggen doen we het zelf wel.
Lees verder
‘Gaan we tóch, of blijven we beter thuis?’ vraagt Luc als we ’s morgens wakker worden en zien dat de tuin bedekt is met een dun laagje sneeuw. Terwijl we onze ochtendkoffie wegslurpen, beslissen we om toch maar te gaan. We hebben het nu eenmaal gepland, volgens de weersvoorspellingen zou het deze dagen droog blijven, dus dan moet dat maar zo zijn ook.
Lees verder
De laatste plaatjes van deze vakantie. Ik kan er niet veel meer van maken. Nadat we gisteravond, na het cafébezoekje, weer aan onze bus waren, begon het opnieuw te gieten. Het plan om nog buiten te zitten met een kampvuurtje daarmee wegspoelend.
Lees verder
Hoe verder we richting huis rijden, hoe grijzer ons uitzicht wordt. We gaan zelfs even helemaal de mist in. Miezerige regenbuien wisselen af met hevige regenbuien, en de landschappen glijden onzichtbaar voorbij.
Lees verder