Tegelijk met de zonsopgang word ik wakker. Ik schuif het gordijn wat opzij en zie een grijze lucht, takken die op en neer zwiepen en regendruppels die tegen het raam kletsen. Ik schuif het gordijn weer dicht en draai me nog eens om.
Lees verder
We zien wel of we ergens blijven overnachten of niet, dat ligt aan het weer. Maar nu is het droog dus we pakken wat spullen in en vertrekken. Richting Ardennen waar ergens een mooie bewegwijzerde route moet zijn van zo’n 120 kilometer. La route Buissonnière. Een pakje kaasfondue en een restje soep heb ik thuis al in de camperkoelkast gelegd. We stoppen bij een kleine supermarkt voor nog wat aanvullend proviand. Aan de kassa scant een vrolijke medewerker ons stokbrood, flesje wijn, en een portie olijven. “Dat gaat een plezant avondje worden”, knipoogt hij.
Lees verder
Buiten is het grauw en grijs. Binnen ligt het nog heerlijk knus onder het dekbed. Ik heb heel slecht geslapen en elk uur wel eens wakker geweest. Behalve vanaf dat de wekker om 8 uur ging. Uitgezet en weer ingedoezeld, en pas laat wakker geschoten uit een nachtmerrie. Opstaan dan maar. Luc had net een ketel water op het vuur gezet voor de koffie.
Lees verder
‘We reserveren wel vlak voor we vertrekken’, zei ik nog tegen Luc. ‘Stel dat het toch niet meer lukt om nog te gaan, dan zitten we niet met het gedoe van annuleren of geld kwijt’.
Lees verder
‘Zijn jullie al wakker? We gaan nog even naar de winkel en dan komen we naar jullie’. Ik zeg dat we allang wakker zijn, en met een ‘tot zo!’ hang ik op.
Lees verder
Op de bonnefooi ergens naartoe rijden voor een weekendje? Meestal wel, maar deze keer niet. Onze dochter wil wel eens een keer mee, samen met haar vriend en een geleende camper. We spitten dus de apps door, op zoek naar mogelijke plekjes.
Lees verder
Als de zon wakker wordt, sta ik ook op. Luc draait zich nog een keer om. Ik neem m’n statief mee en wandel het kleine stukje bos naast de camping in. Het is nog stil, op de ook al wakker geworden vogels na. Eendjes laten zich meevoeren door de stroming, een reiger rust uit op een stuk steen dat boven het water uitsteekt. Of zit te loeren naar een visprooi, dat kan ook. Als hij in de gaten krijgt dat ik op het bruggetje sta, vliegt ie weg.
Lees verder
Er bestaat niet zoiets als slecht weer, begint een gezegde. Toch vinden wij de aanhoudende regen dicht in de buurt komen van slecht weer. Nu we zo kort bij huis zijn en de vakantie bijna afgelopen is, kunnen we net zo goed gewoon doorrijden.
Lees verder
En met het overvaren van Denemarken naar Duitsland komt er echt een definitief einde aan de rondreis door Scandinavië. Zo jammer. We hadden nog zoveel meer willen doen en zien. Vandaag is het koud, winderig en met veel buien. Dan maken we maar weer wat kilometers.
Lees verder
Als we alles weer ingepakt hebben voor vertrek, wandelen we naar de winkelruimte in de schuur van de kampeerboer. Het is een self-service winkel waar je, behalve het overnachtingstarief van zo’n 25 euro, ook producten van de boerderij kunt kopen. We komen er niet achter welke producten. De deur is gesloten en is enkel te openen als je een code scant en je je identificeert middels een Zweedse bankapp. Er is geen brievenbus voor cash, er staat geen rekeningnummer genoteerd en er is verder niemand aanwezig.
Lees verder
Coffee & Campfires 