
De zon komt langzaam achter de berg vandaan en schuift steeds verder het dal in. Voor even lijkt het weer zomer, ook al is het officieel al herfst.
Lees verder

De zon komt langzaam achter de berg vandaan en schuift steeds verder het dal in. Voor even lijkt het weer zomer, ook al is het officieel al herfst.
Lees verder
We zien wel of we ergens blijven overnachten of niet, dat ligt aan het weer. Maar nu is het droog dus we pakken wat spullen in en vertrekken. Richting Ardennen waar ergens een mooie bewegwijzerde route moet zijn van zo’n 120 kilometer. La route Buissonnière. Een pakje kaasfondue en een restje soep heb ik thuis al in de camperkoelkast gelegd. We stoppen bij een kleine supermarkt voor nog wat aanvullend proviand. Aan de kassa scant een vrolijke medewerker ons stokbrood, flesje wijn, en een portie olijven. “Dat gaat een plezant avondje worden”, knipoogt hij.
Lees verder
‘Met dit weer? Waaien, koud, regen…. zotten!’ We zijn zelf ook niet helemaal zeker of het wel een goed idee is, maar we gaan tóch. Ik google op kleine campings en camperplaatsen en zoek er eentje uit waar we nog niet geweest zijn. Bastogne, in de Ardennen.
Lees verder
Buiten is het grauw en grijs. Binnen ligt het nog heerlijk knus onder het dekbed. Ik heb heel slecht geslapen en elk uur wel eens wakker geweest. Behalve vanaf dat de wekker om 8 uur ging. Uitgezet en weer ingedoezeld, en pas laat wakker geschoten uit een nachtmerrie. Opstaan dan maar. Luc had net een ketel water op het vuur gezet voor de koffie.
Lees verder
‘We reserveren wel vlak voor we vertrekken’, zei ik nog tegen Luc. ‘Stel dat het toch niet meer lukt om nog te gaan, dan zitten we niet met het gedoe van annuleren of geld kwijt’.
Lees verder
Als je nog tot laat in de nacht aan het kampvuur hebt gezeten, is het ’s morgens moeilijk wakker worden. Één voor één schuiven we met een slaperig hoofd aan de ontbijttafel aan.
Lees verder
‘Zijn jullie al wakker? We gaan nog even naar de winkel en dan komen we naar jullie’. Ik zeg dat we allang wakker zijn, en met een ‘tot zo!’ hang ik op.
Lees verder
Op de bonnefooi ergens naartoe rijden voor een weekendje? Meestal wel, maar deze keer niet. Onze dochter wil wel eens een keer mee, samen met haar vriend en een geleende camper. We spitten dus de apps door, op zoek naar mogelijke plekjes.
Lees verder
Als de zon wakker wordt, sta ik ook op. Luc draait zich nog een keer om. Ik neem m’n statief mee en wandel het kleine stukje bos naast de camping in. Het is nog stil, op de ook al wakker geworden vogels na. Eendjes laten zich meevoeren door de stroming, een reiger rust uit op een stuk steen dat boven het water uitsteekt. Of zit te loeren naar een visprooi, dat kan ook. Als hij in de gaten krijgt dat ik op het bruggetje sta, vliegt ie weg.
Lees verder
Al veel te lang geleden dat we nog eens met de camper weggegaan zijn. Maar nu de koppeling weer gerepareerd is, en het weerbericht de eerste zonnige dag van dit jaar voorspelt, gaan we er maar meteen van profiteren. Na alle gedoe van de laatste tijd is het tijd om effe te ontspannen.
Lees verder