
Het is heerlijk hier. We hebben niet alleen plek vóór de camper om te zitten, maar via een natuurstenen trapje heb je onder ook nog een strook ‘terras’ vlak tegen het water aan. We houden het zo wel uit.
Lees verder

Het is heerlijk hier. We hebben niet alleen plek vóór de camper om te zitten, maar via een natuurstenen trapje heb je onder ook nog een strook ‘terras’ vlak tegen het water aan. We houden het zo wel uit.
Lees verder
We zien wel of we ergens blijven overnachten of niet, dat ligt aan het weer. Maar nu is het droog dus we pakken wat spullen in en vertrekken. Richting Ardennen waar ergens een mooie bewegwijzerde route moet zijn van zo’n 120 kilometer. La route Buissonnière. Een pakje kaasfondue en een restje soep heb ik thuis al in de camperkoelkast gelegd. We stoppen bij een kleine supermarkt voor nog wat aanvullend proviand. Aan de kassa scant een vrolijke medewerker ons stokbrood, flesje wijn, en een portie olijven. “Dat gaat een plezant avondje worden”, knipoogt hij.
Lees verder
Helemaal voorbereid en goed op tijd vertrekken we voor een tripje richting Ardennen. We hebben thuis online al heel wat campings opgezocht en uiteindelijk gekozen voor eentje die er, volgens de foto’s en beschrijving, heel charmant en gezellig uitzag.
Lees verder
Ik heb keelpijn, ik piep en hoest en snotter. Voor de zoveelste keer zien we ons kampeerweekend weer in het water vallen maar na een lading siroop en tabletjes van de apotheek gokken we het er gewoon op. We vertrekken deze keer al op vrijdag na het werk. Het wordt Dasburg, een klein dorpje in de Eifel. Een oude favoriete plek waar we af en toe eens terugkeren. Ik heb thuis broodjes gesmeerd voor onderweg, scheelt weer in tijd. Om 21 uur zijn we aan de camping.
Lees verderDe wekker gezet zodat we extra vroeg kunnen vertrekken vandaag. Ergens tussen ’s avonds laat en ’s morgens vroeg is er iets mis gelopen en is die wekker onbewust geannuleerd. Maar ach, we hebben eigenlijk toch tijd zat. Eerst dan maar op het gemak ontbijten. Met één kom koffie. We hebben nog steeds dat Noorse pak koffie maar eerlijk gezegd is dat echt niet te zuipen. Straks maar weer andere kopen.


De druppels tikken op het dak. Zachtjes. De berg aan de overkant van het meer is nog gedeeltelijk gehuld in een dunne laag mist. Af en toe krijst er een meeuw maar verder is het hier stil. We hebben geen haast vandaag dus we blijven nog even lui liggen. Als even later de regen gestopt is en er een flauw zonnetje doorkomt, staan wij toch maar op. Eerst koffie. En een paar afbakbroodjes in de omnia.
Lees verder
Je zou verwachten dat we na al die jaren wel doorgewinterde kampeerders zouden zijn. En ja, we hebben tevoren de weersvoorspelling gecheckt. In deze korte tijdspanne zou het zowel 27 graden kunnen worden, als een frisse dag met fikse onweersbuien. We zullen het ter plekke wel zien wat het wordt. Onderweg bedenken we ons dat we noch een regenjas ingepakt hebben, noch een zonnebril. Noch een paraplu, noch een zonnebrandcrème.
Lees verder
Duitsland, Oost-Vlaanderen, Ardennen……we hebben 3 camperplaatsen gevonden, en kunnen nu niet kiezen welke het wordt. We blijven 2 nachten staan, dus uiteindelijk kiezen we voor Duitsland. De andere plekken doen we wel een andere keer, eventueel als we maar één nacht gaan.
Lees verder
‘Gaan we tóch, of blijven we beter thuis?’ vraagt Luc als we ’s morgens wakker worden en zien dat de tuin bedekt is met een dun laagje sneeuw. Terwijl we onze ochtendkoffie wegslurpen, beslissen we om toch maar te gaan. We hebben het nu eenmaal gepland, volgens de weersvoorspellingen zou het deze dagen droog blijven, dus dan moet dat maar zo zijn ook.
Lees verder
Twee dagen vrij, maar eigenlijk toch nog eens naar de groothandel moeten voor het werk. Dan maar het noodzakelijke aan het aangename koppelen.
Lees verder