“Hey mam, is het goed als wij ook eens langskomen daar? We kunnen er wel pas vanavond laat zijn.” Natuurlijk is dat goed. We gaan direct naar de receptie om de plaats naast ons te boeken en betalen voor 2 nachten. Al had het zonder reservatie ook best gekund hier, op het hele achterste stuk staat verder niemand. Laat op de avond staat er een flinke half-integraal naast ons kleine busje. Verschil moet er zijn.
Lees verder
We verlaten onze favoriete plek. Jammer genoeg. We kiezen een willekeurige camping uit aan het water, net over de grens in Frankrijk, dat omschreven werd als ‘gemoedelijke charmante camping’. Een supermarktbezoek en een paar files later vinden we de ingang. We vrezen het ergste. Gemoedelijk? Charmant? Dat is duidelijk voor interpretatie vatbaar. Maar we willen niet direct oordelen en gaan op inspectie.
Lees verder
Plannen. We hebben er genoeg, maar we kunnen het niet zo goed. Verschillende landen en regio’s kwamen ter sprake, en evenzoveel werden om uiteenlopende redenen weer geschrapt. Maar uiteindelijk zijn we het er over eens.
Lees verder
Ik heb keelpijn, ik piep en hoest en snotter. Voor de zoveelste keer zien we ons kampeerweekend weer in het water vallen maar na een lading siroop en tabletjes van de apotheek gokken we het er gewoon op. We vertrekken deze keer al op vrijdag na het werk. Het wordt Dasburg, een klein dorpje in de Eifel. Een oude favoriete plek waar we af en toe eens terugkeren. Ik heb thuis broodjes gesmeerd voor onderweg, scheelt weer in tijd. Om 21 uur zijn we aan de camping.
Lees verder
Coffee & Campfires 