“Hey mam, is het goed als wij ook eens langskomen daar? We kunnen er wel pas vanavond laat zijn.” Natuurlijk is dat goed. We gaan direct naar de receptie om de plaats naast ons te boeken en betalen voor 2 nachten. Al had het zonder reservatie ook best gekund hier, op het hele achterste stuk staat verder niemand. Laat op de avond staat er een flinke half-integraal naast ons kleine busje. Verschil moet er zijn.

Camperen met ons kleinzoontje, hoe leuk is dàt! Ik stond hier als kind al met mijn ouders, daarna ook geregeld met de kinderen. En nu is hier dus de 4e generatie op dit plekje aan de Our. Ik vind het toch iets speciaals hebben. Gelukkig is het hier in de avonden en nachten wat koeler. We blijven nog tot laat buiten zitten, met een vestje of dekentje. Zalig dat dat nu nodig is.

“Ik lees dat het geluk kan brengen”

Het is hier donker. Nog weinig lichtvervuiling aan deze kant. Deze dagen wel elke avond een ‘lichtshow’ van de vuurvliegjes. Hele kleine groene lichtjes dansen rond de campers, of nestelen zich in het gras. Ik lees dat het geluk kan brengen, als je vuurvliegjes ziet. Wie weet….

Donderdag. Het is warm. Heet zelfs. Tropische temperaturen. We schuiven met onze stoelen met de schaduw mee. Soms onder een van de luifels, soms aan de rand van de Our. Kleinzoontje doet geregeld een dutje buiten, in zijn bedje uit de zon. De schoonzoon schuifelt als een echte jager met een fluogroen speelgoedvisnetje in zijn onderbroek door de rivier. Ik zal die foto’s en filmpjes er maar niet bij plaatsen hier.

Een paar keer een ijsje halen aan de brug, een wandeling naar de molen, een wandeling naar het dorp…. veel spannender wordt het niet.

Als ze op vrijdag tegen de avond weer huiswaarts vertrekken, besluiten wij dat we hetzelfde gaan doen. De hitte begint zijn tol te eisen. Ook al zitten we hier goed, en hebben we nog ruim een week vakantie….. om nu hele dagen te zitten puffen en wachten tot de zon achter de berg is, voelt voor ons niet als de ideale vakantie. Hadden we nu tóch maar weer richting Lapland gegaan hè, die eerste dagen.

Net als we allemaal ingepakt hebben en klaar om te vertrekken, begint het te regenen. We zijn net op tijd. Onderweg begint het zó hard te gieten, én hagelen, én waaien, én onweren, dat we een tijdje aan de kant gaan staan. Zelfs met de ruitenwissers op standje maximum zagen we amper de straat nog.

Laat op de avond zijn we thuis. Een dikke week vroeger dan gepland dus. De voorspelde temperaturen voor komende week blijven extreem hoog. Van 30 tot zelfs 37 graden. We korten deze vakantie maar in. Maandag weer aan het werk. Die laatste week bewaren we nu maar gewoon voor ergens in het najaar. Of de winter. Dat zien we nog wel. Ideeën  welkom!