We verlaten onze favoriete plek. Jammer genoeg. We kiezen een willekeurige camping uit aan het water, net over de grens in Frankrijk, dat omschreven werd als ‘gemoedelijke charmante camping’. Een supermarktbezoek en een paar files later vinden we de ingang. We vrezen het ergste. Gemoedelijk? Charmant? Dat is duidelijk voor interpretatie vatbaar. Maar we willen niet direct oordelen en gaan op inspectie.
Lees verder
En ja hoor. De lange broeken en vesten mogen de kast in, de korte broeken en zonnebrillen mogen er uit. Het is nog geen half 8 in de ochtend als we de busdeur openzwieren, en de koffie opgieten. En toch zijn we alweer als laatste wakker volgens mij. Sommigen zijn al vertrokken, anderen zijn al aan de afwas begonnen. De wijnboer maakt een rondje in zijn achtertuin en vraagt of wij nog een nachtje willen blijven of niet. Voor zijn planning. We melden dat we vandaag weer vertrekken.
Lees verder
Tegelijk met de zonsopgang word ik wakker. Ik schuif het gordijn wat opzij en zie een grijze lucht, takken die op en neer zwiepen en regendruppels die tegen het raam kletsen. Ik schuif het gordijn weer dicht en draai me nog eens om.
Lees verder
Saailand. Nee, het is geen spelfout. Inmiddels zijn we in de regio Saarland beland. Maar wat vinden we het hier saai! En het weer valt wat tegen. En het internetbereik lijkt hier overal ruk. We weten eigenlijk niet meer goed welke richting we op zullen gaan. Blijven we, zoals ‘gepland’ in Duitsland? Of sturen we alsnog richting Frankrijk? Of Friesland… ook nog een optie.
Lees verder
“Buiten natuurlijk”, antwoord ik op de vraag waar we onze koffie gaan drinken. Met 2 strandstoelen van de boer, en 2 schapenvachten uit de bus installeren we ons met zicht op de paardenwei. De paarden hebben allemaal een bel rond de nek, waardoor het klinkt alsof we tussen de schapen zitten. Als mijn hoogte-app een beetje correct is, dan zitten we hier op bijna een kilometer hoogte. Het is koud, heel koud. We klemmen onze bekers stevig tussen 2 handen, om het zo een beetje warmer te krijgen. De weer-app zegt dat het nu 6 graden is, en een gevoelstemperatuur van 3 graden.
Lees verder
De eenden, ganzen en zwanen in het meer tegenover ons trekken zich niets aan van het grijze weer. Ze dobberen gewoon rond, net als anders. Het is kouder dan anders. De regen plenst op het dak, al de hele nacht, en wij wikkelen ons nog eens warm in het dekbed.
Lees verder
Slecht geslapen deze nacht. Geregeld word ik wakker en zie dan dat het nog te vroeg is om op te staan. Het enige wat ik steeds zie als ik naar buiten kijk is de volle maan. Mooi! Met dat uitzicht val ik ook iedere keer weer terug in slaap. Pas als het al licht begint te worden besef ik dat het gewoon een straatlantaarn was.
Lees verder
ZONDAG
Door de ochtenddauw is hier alles nat. Het gras, de stoelen, de tafel…. Maar het regent in ieder geval niet meer, dat is al iets. Ik pluk wat bramen uit de heg, zet koffie, laat de afbakbroodjes aanbranden, en we ontbijten op het kleine streepje zon op het gras.
Lees verder
Om 8 uur gaat de wekker, maar ik zet ‘m uit en slaap weer verder. Een uurtje later schrikken we wakker van een luid gebons op de bus. Luc schuift de deur open en een vrolijke boer verwelkomt ons met een bonjour, intussen zijn portemonnee openhoudend ten teken dat ie zijn 5 euro komt innen.
Lees verder
Met een vaag plan om dit jaar het noorden van Spanje te gaan verkennen, pakken we op vrijdagochtend onze spullen in. We zullen bij vertrek nog wel wat weersvoorspellingen bekijken alvorens we onze uiteindelijke richting bepalen. Na een lange droge en tropische zomer thuis hoeven we geen campertrip met 40 graden. Kort na de middag starten we de bus. Het is vandaag wat koeler, en het begint te druppelen. Richting zuiden dus. Vanaf we de Franse grens oversteken, kunnen onze ruitenwissers het nog amper bijhouden.
Lees verder
Coffee & Campfires 