Plannen. We hebben er genoeg, maar we kunnen het niet zo goed. Verschillende landen en regio’s kwamen ter sprake, en evenzoveel werden om uiteenlopende redenen weer geschrapt. Maar uiteindelijk zijn we het er over eens.

Rugen. In Duitsland. We willen deze vakantie eens wat onthaasten en minder kilometers maken. Op maandag, iets na de middag, zwaaien we uitbundig het thuisfront uit en navigeren de bus richting Duitsland, zonder snelweg. We gaan wel een omweg maken, via Eifel, Moezel, en Harz. We hebben geen zin in de route via Hamburg. En we hebben tijd zat.

Geheel niet volgens planning maken we de eerste tussenstop net over de Belgische en Luxemburgse grens in Dasburg, Duitsland. Uit jeugdsentiment gaan we geregeld nog eens daar “ons plekje” aan de Our opeisen. Er is plek genoeg. Op de gehele linkerstrook voor losse kampeerders zijn we alleen. Op de rechterstrook één tentje.

We installeren ons en rollen onze luifel uit. We weten nog niet wat voor weer het wordt, maar het is een helemaal nieuwe luifel dus gebruiken zullen we het hoe dan ook. Misschien voor de zon, misschien voor de regen.

We krijgen het afwisselend. Soms volle zon en zitten we heerlijk buiten de luifel in een T-shirt. Dan weer verdwijnt de zon achter donkere wolken, krijgen we buien en veel wind en mogen de vesten weer aan. Gelukkig zitten we droog onder de luifel, maar leuk is anders.

We zetten een kaasfonduepannetje buiten, maar moeten het toch verhuizen naar binnen. De theelichtjes blijven niet branden met deze wind. Daarna gaan we nog enkele uurtjes buiten zitten tot het echt te koud wordt.

“Even helemaal niks moeten”

De volgende ochtend begint zonnig. We zetten koffie en ontbijten buiten. We besluiten nog een extra dagje hier te blijven. Even niksen. Even helemaal niks moeten.

We wandelen wat naar de brug, naar de molen, over de camping, langs de Our.  En verder doen we niet zoveel. Ondertussen komen er nog een paar campers, tentjes en caravan bij staan. We gaan even melden dat we nog een nachtje blijven staan, en betalen. We vragen of we ’s avonds een vuurtje mogen stoken als het niet waait. Helaas is dat niet meer toegestaan. Zo jammer, andere keren hier mocht dat nog wel. Minpuntje.

Helaas, na het avondeten begint het weer te regenen. Koppig blijven we onder de luifel, zitten. Ik zie langzaam de lucht veranderen in een dramatisch gekleurd wolkendek. Ik neem snel mijn camera en schiet wat plaatjes. Medekampeerders lijken nieuwsgierig te worden naar wat ik zie, en komen ook naar buiten, met camera.

Het wordt nu echt koud, en de regen houdt aan. We kruipen de bus in. Met de gaskachel aan. Niet gedacht nodig te hebben in juni. Nu maar even bekijken of we onze plannen maar wéér zullen aanpassen. Met dit weer naar Rugen, een kuststreek, lijkt ineens een slecht plan.

Op woensdag worden we al vroeg wakker. We kunnen buiten onze koffie drinken. Niet vanwege het stralende weer helaas. Het miezert, de lucht is grijs en het is koud. Maar hey, we hebben een luifel. Tegen de middag komt voorzichtig de zon er weer door, maar wij pakken in en gaan ook weer door.