Alweer Aywaille

‘Moeten we onderhand niet eens vertrekken?’ vraagt Luc met een schuin oog op zijn horloge, ten teken dat het tijd is. Ik zeg dat het anderhalf uur rijden is volgens mijn navigatie. Dus een uur en 3 kwartier als ik wat extra oponthoud meereken. Het is kwart over 12, dus geheel volgens plan op tijd om om 14 uur de camping op te rijden. ‘Kun jij nadenken dan?’ vraagt hij ongelovig. ‘Iémand van ons moet dat doen hè’ , bijt ik terug terwijl ik nog snel een instructiebriefje krabbel voor de thuisblijvers.

Lees verder →

Eindelijk…

“Mam, ik kom jullie even uitzwaaien. Hoe laat vertrekken jullie”? Morgenvroeg. “Maar heb je een richtuur dat jullie vertrekken?” Ja, morgenvroeg, na de koffie en de laatste dingetjes inpakken. “Maar je weet niet precies hoe laat”? Gewoon, ergens in de voormiddag. “Dan kom ik om 10 uur even langs, dan zullen jullie er nog wel zijn”? Ja hoor, en anders wachten we, tot morgen!

Lees verder →

Ardennen

Reserveren. Het is iets wat we zelden doen. Voor mij past het niet bij het reizen met een camper. Maar door alle corona maatregelen ben je al bijna verplicht je plekje op voorhand vast te leggen. Gelukkig was onze keuze nog beschikbaar en ik reserveerde de plek voor een lang weekend. Liefst nr. 17, de allerlaatste plek op de strook langs het water, maar anders was een andere plaats ook goed, als het maar aan het water was. Vrijdag rond de middag vertrokken we richting Hotton. Ergens ook wel relaxed, wetend dat je sowieso ergens leuk gaat staan.

Lees verder →

Gisteren, en vandaag.

Ik ben even de tel kwijt. Gisteren was het er dus niet meer van gekomen. We hebben in de voormiddag gewoon lui aan het water gezeten. De zon scheen hard, maar er stond ook een stevige wind, dus ik kon het deze keer goed uithouden pal in de zon. Met een beetje geluk ga ik zo ook nog eens heel bruin worden. Voor de zekerheid smeer ik me toch maar in tegen het verbranden.

Lees verder →