‘Met dit weer? Waaien, koud, regen…. zotten!’ We zijn zelf ook niet helemaal zeker of het wel een goed idee is, maar we gaan tóch. Ik google op kleine campings en camperplaatsen en zoek er eentje uit waar we nog niet geweest zijn. Bastogne, in de Ardennen.
Buiten is het grauw en grijs. Binnen ligt het nog heerlijk knus onder het dekbed. Ik heb heel slecht geslapen en elk uur wel eens wakker geweest. Behalve vanaf dat de wekker om 8 uur ging. Uitgezet en weer ingedoezeld, en pas laat wakker geschoten uit een nachtmerrie. Opstaan dan maar. Luc had net een ketel water op het vuur gezet voor de koffie.
De wekker gezet zodat we extra vroeg kunnen vertrekken vandaag. Ergens tussen ’s avonds laat en ’s morgens vroeg is er iets mis gelopen en is die wekker onbewust geannuleerd. Maar ach, we hebben eigenlijk toch tijd zat. Eerst dan maar op het gemak ontbijten. Met één kom koffie. We hebben nog steeds dat Noorse pak koffie maar eerlijk gezegd is dat echt niet te zuipen. Straks maar weer andere kopen.
De zon! Rechtevenredig met de temperatuur stijgt ook ons humeur. Dit is zoveel gezelliger dan die regen. We checken de weerkaart van Zweden en volgens die kaart is het in midden Zweden nog een paar dagen droog. De keus is snel gemaakt. We rijden vandaag niet te ver, hooguit tot Dalarna, en profiteren nog even van het mooie weer. Geen hoogzomer maar 20 graden zonder regenbuien vinden wij mooi weer.
Wakker worden onder een stralende zon. Zo’n 25 graden met een beetje wind. Gisterenavond besloten dat we hier nog 1 dag langer blijven. Rond de middag slaat het weer ineens om.
We hadden een heel klein beetje schrik voor vandaag. Het zou echt heel warm worden, 31 graden. Dat werd het ook. De bomen zorgden voor een deel schaduw in ‘onze voortuin’ en er stond een flinke wind. Het voelde totaal niet als 31 graden.
Het wordt al vroeg warm in de bus. Ik sla het dekbed weg en schuif het gordijn opzij. De zon! En niet zo’n beetje. Ik baal er al wat van dat we ons verslapen hebben maar zie dan op m’n gsm dat het nog maar 7 uur is. Ik draai me nog heel even om maar slapen lukt niet meer. Voorzichtig stap ik naar buiten en blijf even afwachtend staan. Niks. Geen muggen, geen knutjes, gewoon niks. Zalig. We drinken onze koffie buiten, zonder hysterische bewegingen.
En dan heb je ineens een ochtend dat je allebei pas om 10 uur wakker wordt! Een groot deel van de kampeerders is al vertrokken, maar daar hebben we gewoon doorheen geslapen dan. Er staan nog enkele campers en caravans en er arriveren zelfs al een paar nieuwe. We doen op ons gemak, we moeten nog bedenken of we nog een nachtje blijven of niet. Binnen 1 kilometer is een buurtsuper waar we naartoe kunnen wandelen, avondeten inslaan, en dan vanavond de grill aansteken in de kota. Aanlokkelijk idee, maar de regen en de koude wind zorgen ervoor dat we dan toch maar inpakken en verder rijden. Bij de buurtsuper slaan we wat eten en een wandelstok in. Niet zomaar een stok. Een stok met ingebouwd kompas. Ik zweer het je…. wij verdwalen nooit meer tijdens wandeltochten.
Ook hier nog muggen vannacht, maar een heel stuk minder dan de nacht ervoor. Ik heb goed geslapen, Luc wat minder. We staan hier ook best mooi in Gargnäs aan een meer en de voorzieningen zijn hier voldoende en verzorgd. Toch zullen we het wederom bij 1 nacht houden, vanwege die muggen. Al had ik er zelf nu niet zo’n last van, Luc maakt er olifanten van.
Met het prachtige uitzicht vanuit het slaapkamerraam in slaap vallen, en wakker worden met uitzicht op een zonnig blauw meer. De Loppis is nog niet open dus we zetten eerst koffie. Om 10 uur wandelen we er naartoe. In een mooie grote houtschuur staan een dertigtal tafels uitgestald vol ouwe en nieuwe ‘rommel’. De eigenaar heeft zelf een deel te koop staan en verhuurt de andere tafels. We kijken wat rond maar zien eigenlijk niks wat we zouden willen kopen. We ruimen de bus in en gaan weer op pad. Vandaag nog eens proberen wat kilometers te maken.