Al veel te lang geleden dat we nog eens met de camper weggegaan zijn. Maar nu de koppeling weer gerepareerd is, en het weerbericht de eerste zonnige dag van dit jaar voorspelt, gaan we er maar meteen van profiteren. Na alle gedoe van de laatste tijd is het tijd om effe te ontspannen.
Lees verderDe wekker gezet zodat we extra vroeg kunnen vertrekken vandaag. Ergens tussen ’s avonds laat en ’s morgens vroeg is er iets mis gelopen en is die wekker onbewust geannuleerd. Maar ach, we hebben eigenlijk toch tijd zat. Eerst dan maar op het gemak ontbijten. Met één kom koffie. We hebben nog steeds dat Noorse pak koffie maar eerlijk gezegd is dat echt niet te zuipen. Straks maar weer andere kopen.
‘Moeten we onderhand niet eens vertrekken?’ vraagt Luc met een schuin oog op zijn horloge, ten teken dat het tijd is. Ik zeg dat het anderhalf uur rijden is volgens mijn navigatie. Dus een uur en 3 kwartier als ik wat extra oponthoud meereken. Het is kwart over 12, dus geheel volgens plan op tijd om om 14 uur de camping op te rijden. ‘Kun jij nadenken dan?’ vraagt hij ongelovig. ‘Iémand van ons moet dat doen hè’ , bijt ik terug terwijl ik nog snel een instructiebriefje krabbel voor de thuisblijvers.
Lees verder
We staan redelijk op tijd op. We zetten koffie, en zoeken wat spullen bijeen om te gaan douchen. De douche valt wat tegen, maar we kunnen in ieder geval weer proper verder straks. We bezoeken het winkeltje, en krijgen een uitleg over de producten in gebrekkig Engels. Wat verder niet uitmaakt, het is nog altijd beter dan ons Frans. Ook kunnen we een kijkje nemen ‘achter de schermen’, waar de zeep wordt gemaakt. Met de hand wordt dit nog in mallen gegoten. En dat was het eigenlijk wel qua uitleg. We kopen een zakje minizeepjes voor onderweg, en een flesje etherische olie tegen de muggen. Die zijn hier wel volop aanwezig.
Lees verderKampvuur en koffie bij volle maan, aan de Ljusnan rivier. 
En we hadden nog zo afgesproken: we springen om 8 uur uit bed.
En zo geschiede.
Niet.
De wekker liep af, maar er scheen nog geen zon. Buiten kijkend zagen we de dauw op het gras. Het was nog steenkoud. We kruipen nog heel eventjes onder de deken. Rond 10 uur laat de zon zich weer een beetje zien, en wij staan dan ook maar op. We hebben schaduw voor de bus, dus we plaatsen de tafel een stukje verder. Heerlijk zo in de ochtendzon. Het gaat hier snel met het wisselvallige weer. Nog voor de koffie klaar is hebben we de tafel weer naar een schaduwplek verhuisd. Het ene moment heb je je nog in een omslagdoek gewikkeld tegen de kou, het andere moment brandt de zon op je vel.
Coffee & Campfires 