Buiten is het grauw en grijs. Binnen ligt het nog heerlijk knus onder het dekbed. Ik heb heel slecht geslapen en elk uur wel eens wakker geweest. Behalve vanaf dat de wekker om 8 uur ging. Uitgezet en weer ingedoezeld, en pas laat wakker geschoten uit een nachtmerrie. Opstaan dan maar. Luc had net een ketel water op het vuur gezet voor de koffie.
Lees verder
Als je nog tot laat in de nacht aan het kampvuur hebt gezeten, is het ’s morgens moeilijk wakker worden. Één voor één schuiven we met een slaperig hoofd aan de ontbijttafel aan.
Lees verder
Al veel te lang geleden dat we nog eens met de camper weggegaan zijn. Maar nu de koppeling weer gerepareerd is, en het weerbericht de eerste zonnige dag van dit jaar voorspelt, gaan we er maar meteen van profiteren. Na alle gedoe van de laatste tijd is het tijd om effe te ontspannen.
Lees verder
We worden wakker en krijgen foto’s binnen van dikke pakken sneeuw, die het thuisfront via whatsapp stuurt. Ohja, da’s waar ook, het zou hier de hele nacht sneeuwen. Nieuwsgierig veeg ik de condens van het slaapkamerraam, kijk naar buiten en….. zie een zielig dun laagje poedersneeuw. Beetje teleurstellend. We draaien ons nog een keertje om. Als de sneeuw niet wil blijven liggen doen we het zelf wel.
Lees verder
Woensdagavond laat bedenken we dat we wel eens ‘op weekend’ kunnen gaan. Via de site van campspace kijk ik of er nog leuke plekken beschikbaar zijn, het liefst dichtbij. Het is al even geleden dat we via die site geboekt hebben, dus ik had niet meteen door dat een reservering niet direct vaststaat, maar eerst voorgesteld wordt aan de verhuurder. Ja slim zeg, ’s nachts een aanvraag sturen voor de volgende middag. Waarschijnlijk lezen ze dit pas als ons ‘weekend’ alweer voorbij is. Tot onze verbazing krijgen we vrij snel een berichtje terug dat we welkom zijn.
Lees verder
Zondagochtend, het weer is veranderd. De zon schijnt, de lange mouwen kunnen ingewisseld voor korte, en het is zalig zo aan het riviertje. Rond de middag moeten we van de camping af, zonde.
Reserveren. Het is iets wat we zelden doen. Voor mij past het niet bij het reizen met een camper. Maar door alle corona maatregelen ben je al bijna verplicht je plekje op voorhand vast te leggen. Gelukkig was onze keuze nog beschikbaar en ik reserveerde de plek voor een lang weekend. Liefst nr. 17, de allerlaatste plek op de strook langs het water, maar anders was een andere plaats ook goed, als het maar aan het water was. Vrijdag rond de middag vertrokken we richting Hotton. Ergens ook wel relaxed, wetend dat je sowieso ergens leuk gaat staan.
Lees verder
Ook al hebben we nog even geen tijd voor een nieuwe campertrip, we kunnen wel alvast bedenken waar we nog eens naartoe kunnen. En dan realiseren we ons dat we het laatste weekend, alweer ruim 2 maanden geleden, niet eens opgeschreven hebben hier. Onder het mom van ‘beter laat dan nooit’ bij deze dus alsnog een update.
Lees verderZoals wel vaker als we met de camper weg zijn word ik vroeg wakker. Kwart na 4, het is nog donker. Het lukt niet meer om te slapen. Gelukkig lig ik aan de raamkant, dus ik kijk maar wat naar buiten. Het heeft altijd wel iets, zo’n riviertje. Half 5, kwart voor 5, half 6,…. De zon komt op, en geeft mooie glinsteringen in het water. Tegen half 8 lijkt het me een goed moment om dan maar op te staan. Prompt val ik in slaap en als ik mijn ogen weer opendoe is het ineens al half 10.
‘Wat denk je’, vraagt Luc. ‘Zullen we er effe met de camper tussenuit gaan?’
Ik laat direct al mijn huishoudelijke plannen varen en stem in.
Oké, heel effe dan, want morgenmiddag moet ik weer werken. Tenzij het dan nog net zo warm is als deze dagen, maar dat zien we morgen dan wel.
Lees verder
Coffee & Campfires 