Ardennen

Reserveren. Het is iets wat we zelden doen. Voor mij past het niet bij het reizen met een camper. Maar door alle corona maatregelen ben je al bijna verplicht je plekje op voorhand vast te leggen. Gelukkig was onze keuze nog beschikbaar en ik reserveerde de plek voor een lang weekend. Liefst nr. 17, de allerlaatste plek op de strook langs het water, maar anders was een andere plaats ook goed, als het maar aan het water was. Vrijdag rond de middag vertrokken we richting Hotton. Ergens ook wel relaxed, wetend dat je sowieso ergens leuk gaat staan.

Lees verder

’t Zit er weer op

Deze maandag worden we wakker terwijl de regen zachtjes op het dak tikt. Dat heeft altijd wel iets gezelligs. We blijven nog even liggen, maar als dan een flauw zonnetje doorkomt staan we toch maar op. Vandaag is het alweer tijd om in te pakken en naar huis te gaan. We drinken buiten koffie, en het begint echt mooi weer te worden. Wat een geluk hebben we daarmee gehad dit weekend.

Lees verder

Coronacamperen 2020

2020. Begin maart. Voor één keer eens niet last-minute, maar al weken vantevoren dat ik de bus helemaal schoongemaakt had, uitgeruimd en weer netter ingeruimd. Klaar om er nog eens op uit te trekken. En toen kwam de lockdown.

Het voorjaar ging voorbij, de zomer ging voorbij, en de bus bleef thuis. Het was niet het moment om rond te gaan toeren. Heel jammer, maar het was nu eenmaal niet anders. Buitenlandse plannen werden geschrapt, maar ook de plannen om dan maar naar een camping in eigen land te gaan. De leukste waren allemaal volzet. Maar dan kwam ik per toeval een geschikte plek tegen. Iemand verhuurde een stuk bos van 4 ha. En we moesten er niet de grens voor over, zelfs niet buiten onze eigen provincie. En ook niet onbelangrijk, we zouden er maar alleen staan. Nog coronaproofer kon het niet. ‘Zullen we……? Ja, we zullen.’

Lees verder

Ninglinspo

Zoals wel vaker als we met de camper weg zijn word ik vroeg wakker. Kwart na 4, het is nog donker. Het lukt niet meer om te slapen. Gelukkig lig ik aan de raamkant, dus ik kijk maar wat naar buiten. Het heeft altijd wel iets, zo’n riviertje. Half 5, kwart voor 5, half 6,…. De zon komt op, en geeft mooie glinsteringen in het water. Tegen half 8 lijkt het me een goed moment om dan maar op te staan. Prompt val ik in slaap en als ik mijn ogen weer opendoe is het ineens al half 10.

A82A7319-D2E5-4D6F-B307-2FDBAC9D9B71
Lees verder

De laatste

Donderdag: op zich best vroeg wakker, maar nog niet meteen de drang om uit bed te springen. Gewoon wat op bed liggen, uit het raam kijkend naar de zon die opkomt  en het riviertje dat kabbelt, is zalig. Maar aangezien koffie op bed niet zo geschikt is gebleken voor mij sta ik toch maar op. In de zon is het alweer flink warm, maar af en toe staat er ook weer die wind waardoor het toch goed uit te houden is. Tegen de middag is alles weer ingepakt, en zijn we weer op weg. De TomTom richting huiswaarts, maar zonder haast te hebben. We rijden weer door leuke landweggetjes, soms aardig klimmen in de bergen, soms vlakke stukken. We hadden geen brood meer, dus we kijken uit naar een boulangerie voor ons ontbijtje. Hoe het komt weet ik niet, maar we vinden dus nergens een bakker. Zelfs geen supermarkt. Waar gaan de plaatselijke bewoners in godsnaam naartoe?

Lees verder

Gisteren, en vandaag.

Ik ben even de tel kwijt. Gisteren was het er dus niet meer van gekomen. We hebben in de voormiddag gewoon lui aan het water gezeten. De zon scheen hard, maar er stond ook een stevige wind, dus ik kon het deze keer goed uithouden pal in de zon. Met een beetje geluk ga ik zo ook nog eens heel bruin worden. Voor de zekerheid smeer ik me toch maar in tegen het verbranden.

Lees verder

Dag 17

En we hadden nog zo afgesproken: we springen om 8 uur uit bed.
En zo geschiede.
Niet.
De wekker liep af, maar er scheen nog geen zon. Buiten kijkend zagen we de dauw op het gras. Het was nog steenkoud. We kruipen nog heel eventjes onder de deken. Rond 10 uur laat de zon zich weer een beetje zien, en wij staan dan ook maar op. We hebben schaduw voor de bus, dus we plaatsen de tafel een stukje verder. Heerlijk zo in de ochtendzon. Het gaat hier snel met het wisselvallige weer. Nog voor de koffie klaar is hebben we de tafel weer naar een schaduwplek verhuisd. Het ene moment heb je je nog in een omslagdoek gewikkeld tegen de kou, het andere moment brandt de zon op je vel.

Lees verder