“Mam, ik kom jullie even uitzwaaien. Hoe laat vertrekken jullie”? Morgenvroeg. “Maar heb je een richtuur dat jullie vertrekken?” Ja, morgenvroeg, na de koffie en de laatste dingetjes inpakken. “Maar je weet niet precies hoe laat”? Gewoon, ergens in de voormiddag. “Dan kom ik om 10 uur even langs, dan zullen jullie er nog wel zijn”? Ja hoor, en anders wachten we, tot morgen!
Lees verder
Zondagochtend, het weer is veranderd. De zon schijnt, de lange mouwen kunnen ingewisseld voor korte, en het is zalig zo aan het riviertje. Rond de middag moeten we van de camping af, zonde.
Reserveren. Het is iets wat we zelden doen. Voor mij past het niet bij het reizen met een camper. Maar door alle corona maatregelen ben je al bijna verplicht je plekje op voorhand vast te leggen. Gelukkig was onze keuze nog beschikbaar en ik reserveerde de plek voor een lang weekend. Liefst nr. 17, de allerlaatste plek op de strook langs het water, maar anders was een andere plaats ook goed, als het maar aan het water was. Vrijdag rond de middag vertrokken we richting Hotton. Ergens ook wel relaxed, wetend dat je sowieso ergens leuk gaat staan.
Lees verderHet is alweer middag als we de mooie plek in Fagelsjö verlaten. Onze wasmand raakt zachtjesaan vol. De voorraad lange broeken en truien mindert. We zijn aan onze laatste liter water bezig. We willen een warme douche en haren wassen. Kortom, we moeten nog eens een echte camping uitzoeken. Luc rijdt de E45 weer op, en ik zoek op de app een leuke uit. Voor zover echte campings leuk zijn dan. Eigenlijk staan we gewoon het liefst ergens afgelegen.
Lees verderOns uitzicht vanuit de bus: 
De hele nacht en de hele ochtend is het doorgegaan met regenen. Klonk het gisterenavond nog gezellig, nu balen we er wel van. We staan op zo’n leuke, charmante, kleine camping. Verscholen in de natuur. Stookplekken erbij inclusief gebruik van stookhout. Douches, bootjes, wandelroute en plekjes aan het ‘strand’. De ideale ingrediënten voor een leuk verblijf. Maar nu is alles drassig en grijs en het ziet er niet naar uit dat het snel beter weer wordt. We blijven wat langer uitslapen, en het is al weer middag als we de camping verlaten. Beetje jammer wel. Was het warm en droog geweest waren we hier zeker nog wat langer blijven staan.
Of het aan de gezonde buitenlucht ligt, of aan onszelf, dat weet ik niet. Maar alweer zijn we niet als eerste wakker hier. Tegen dat we met alles klaar zijn verlaten we zelfs als laatste dit veldje. 
We gooien onze watertank weer vol en vullen een extra jerrycan. We lozen het afvalwater en legen de Porta potti. Om begrijpelijke redenen is dit zonder begeleidende foto’s. Het is net middag als we de camping afrijden en een vriendelijke eigenaresse ons uitzwaait.
Zoals wel vaker als we met de camper weg zijn word ik vroeg wakker. Kwart na 4, het is nog donker. Het lukt niet meer om te slapen. Gelukkig lig ik aan de raamkant, dus ik kijk maar wat naar buiten. Het heeft altijd wel iets, zo’n riviertje. Half 5, kwart voor 5, half 6,…. De zon komt op, en geeft mooie glinsteringen in het water. Tegen half 8 lijkt het me een goed moment om dan maar op te staan. Prompt val ik in slaap en als ik mijn ogen weer opendoe is het ineens al half 10.
‘Wat denk je’, vraagt Luc. ‘Zullen we er effe met de camper tussenuit gaan?’
Ik laat direct al mijn huishoudelijke plannen varen en stem in.
Oké, heel effe dan, want morgenmiddag moet ik weer werken. Tenzij het dan nog net zo warm is als deze dagen, maar dat zien we morgen dan wel.
Lees verderEen vrije donderdag en vrijdag, een voorspelling van droog en zonnig nazomerweer, en een startklaar busje voor de deur. Tijd voor een mini roadtrip!
Wat kleren erin, een jas, wandelschoenen en toiletspullen en we zijn vertrokken. Bij de supermarkt nog wat boodschappen voor het avondeten en ontbijt, en een flesje wijn. Het is al middag als we vertrekken. Onderweg zullen we wel uitzoeken waar we gaan overnachten. Het plan is om ergens in Zeeland aan het water te gaan staan. Kamperen in Nederland, het is (voor ons) weer eens iets anders. In die provincie zijn we nog nooit geweest, dus voor ons is het nieuw. Zeeland.
Lees verderIk ben even de tel kwijt. Gisteren was het er dus niet meer van gekomen. We hebben in de voormiddag gewoon lui aan het water gezeten. De zon scheen hard, maar er stond ook een stevige wind, dus ik kon het deze keer goed uithouden pal in de zon. Met een beetje geluk ga ik zo ook nog eens heel bruin worden. Voor de zekerheid smeer ik me toch maar in tegen het verbranden.
Lees verder
Coffee & Campfires 