De druppels tikken op het dak. Zachtjes. De berg aan de overkant van het meer is nog gedeeltelijk gehuld in een dunne laag mist. Af en toe krijst er een meeuw maar verder is het hier stil. We hebben geen haast vandaag dus we blijven nog even lui liggen. Als even later de regen gestopt is en er een flauw zonnetje doorkomt, staan wij toch maar op. Eerst koffie. En een paar afbakbroodjes in de omnia.
Lees verder
Ook hier nog muggen vannacht, maar een heel stuk minder dan de nacht ervoor. Ik heb goed geslapen, Luc wat minder. We staan hier ook best mooi in Gargnäs aan een meer en de voorzieningen zijn hier voldoende en verzorgd. Toch zullen we het wederom bij 1 nacht houden, vanwege die muggen. Al had ik er zelf nu niet zo’n last van, Luc maakt er olifanten van.
Lees verder
Later vertrokken dan eigenlijk de bedoeling was, maar tegen een uur of 4 in de namiddag komen we dan toch in Haparanda aan. Een Zweedse gemeente, waar de Noordelijkste Ikea vestiging is, aan de grens met Finland. Natuurlijk springen we ook heel even daar binnen. Het is waarschijnlijk een van onze snelste Ikea bezoekjes. We hebben ook niet echt iets nodig, en willen nog een klein beetje verder rijden vandaag. We staan dan ook aan de zelfscan met enkel wat geurtheelichtjes, en hopen dat de muggen daar niet van houden.
Lees verder
Het plan van vandaag was veel kilometers maken. Omdat de slagboom enkel met gepast kleingeld werkt, zoek ik muntjes bijeen en loop er alvast mee richting slagboom. Die was de hele tijd dicht, maar net nu staat ie omhoog. We zien niemand. Even twijfelen we of we ergens iemand moeten gaan zoeken van de camping, en het doorgeven, maar dan halen we onze schouders op en rijden gewoon weg. De 15 euro’s gaan terug in het potje. Een financiële meevaller mag onderhand ook wel eens. En het is een mega camping van een keten, geen klein boerke, zo verdedigen we onszelf.
Lees verder
Met een busje dat steeds vaker in noodloop viel, vond ik het idee om zo op vakantie te vertrekken niet echt een relaxte gedachte. Dit deed ie al vrij snel na aankoop, maar toen nog maar sporadisch. Geleidelijk aan steeds vaker, maar de garage kon nooit een oorzaak vinden. Ook geen oplossing. Via via kwamen we bij een andere garage uit, gespecialiseerd in diesels, en na een telefoontje konden we de bus langsbrengen. Onze vakantie gingen we tóch een week opschuiven vanwege mijn werk, dus we konden die tijd mooi gebruiken voor de reparatie. Enfin, een hele tijd later, en een heel stuk armer, kunnen we dan eindelijk vertrekken. Uitstel is geen afstel.
Lees verder
‘Zullen we ergens een biertje gaan drinken?’ vraagt Luc, terwijl we de tafel afruimen na onze late brunch. ‘Of iets kerstigs doen?’ opper ik. Tenslotte is het voor het eerst sinds lang dat ik vrij ben in deze periode. “Durbuy dan? Het is wel al laat, half 2 al, maar dan blijven we overnachten. Zijn we nog eens weg met de bus.”
Lees verder
Als er na een paar hectische en druilerige weken zonnig weer voorspeld wordt, laden we wat spullen in en zijn we weg. Luc moet ergens in Nederlands Limburg nog iets oppikken wat ie besteld heeft, dus dan gaan we daar in die regio wel ergens een plekje zoeken. Onderweg al een klein beetje spijt van dat plan. Ik zeg altijd wel dat het overal mooi kan zijn, als je het maar wil zien. Maar onder het rijden zie ik daar nog niet veel van. Net voor we op de uitgekozen minicamping in Well bereiken, verzuchten we nog dat Nederland eigenlijk toch wel het allersaaiste kampeerland moet zijn.
Lees verder
Duitsland, Oost-Vlaanderen, Ardennen……we hebben 3 camperplaatsen gevonden, en kunnen nu niet kiezen welke het wordt. We blijven 2 nachten staan, dus uiteindelijk kiezen we voor Duitsland. De andere plekken doen we wel een andere keer, eventueel als we maar één nacht gaan.
Lees verder
We worden wakker en krijgen foto’s binnen van dikke pakken sneeuw, die het thuisfront via whatsapp stuurt. Ohja, da’s waar ook, het zou hier de hele nacht sneeuwen. Nieuwsgierig veeg ik de condens van het slaapkamerraam, kijk naar buiten en….. zie een zielig dun laagje poedersneeuw. Beetje teleurstellend. We draaien ons nog een keertje om. Als de sneeuw niet wil blijven liggen doen we het zelf wel.
Lees verder
‘Gaan we tóch, of blijven we beter thuis?’ vraagt Luc als we ’s morgens wakker worden en zien dat de tuin bedekt is met een dun laagje sneeuw. Terwijl we onze ochtendkoffie wegslurpen, beslissen we om toch maar te gaan. We hebben het nu eenmaal gepland, volgens de weersvoorspellingen zou het deze dagen droog blijven, dus dan moet dat maar zo zijn ook.
Lees verder
Coffee & Campfires 