Alternatieve routes

We zien wel of we ergens blijven overnachten of niet, dat ligt aan het weer. Maar nu is het droog dus we pakken wat spullen in en vertrekken. Richting Ardennen waar ergens een mooie bewegwijzerde route moet zijn van zo’n 120 kilometer. La route Buissonnière. Een pakje kaasfondue en een restje soep heb ik thuis al in de camperkoelkast gelegd. We stoppen bij een kleine supermarkt voor nog wat aanvullend proviand. Aan de kassa scant een vrolijke medewerker ons stokbrood, flesje wijn, en een portie olijven. “Dat gaat een plezant avondje worden”, knipoogt hij.

Lees verder

Soms is het gewoon een beetje knut

En dan heb je ineens een ochtend dat je allebei pas om 10 uur wakker wordt! Een groot deel van de kampeerders is al vertrokken, maar daar hebben we gewoon doorheen geslapen dan. Er staan nog enkele campers en caravans en er arriveren zelfs al een paar nieuwe. We doen op ons gemak, we moeten nog bedenken of we nog een nachtje blijven of niet. Binnen 1 kilometer is een buurtsuper waar we naartoe kunnen wandelen, avondeten inslaan, en dan vanavond de grill aansteken in de kota. Aanlokkelijk idee, maar de regen en de koude wind zorgen ervoor dat we dan toch maar inpakken en verder rijden. Bij de buurtsuper slaan we wat eten en een wandelstok in. Niet zomaar een stok. Een stok met ingebouwd kompas. Ik zweer het je…. wij verdwalen nooit meer tijdens wandeltochten.

Lees verder

Hèhè

Later vertrokken dan eigenlijk de bedoeling was, maar tegen een uur of 4 in de namiddag komen we dan toch in Haparanda aan. Een Zweedse gemeente, waar de Noordelijkste Ikea vestiging is, aan de grens met Finland. Natuurlijk springen we ook heel even daar binnen. Het is waarschijnlijk een van onze snelste Ikea bezoekjes. We hebben ook niet echt iets nodig, en willen nog een klein beetje verder rijden vandaag. We staan dan ook aan de zelfscan met enkel wat geurtheelichtjes, en hopen dat de muggen daar niet van houden.

Lees verder

Het schiet niet op

Het plan van vandaag was veel kilometers maken. Omdat de slagboom enkel met gepast kleingeld werkt, zoek ik muntjes bijeen en loop er alvast mee richting slagboom. Die was de hele tijd dicht, maar net nu staat ie omhoog. We zien niemand. Even twijfelen we of we ergens iemand moeten gaan zoeken van de camping, en het doorgeven, maar dan halen we onze schouders op en rijden gewoon weg. De 15 euro’s gaan terug in het potje. Een financiële meevaller mag onderhand ook wel eens. En het is een mega camping van een keten, geen klein boerke, zo verdedigen we onszelf.

Lees verder

Uitstel is geen afstel

Met een busje dat steeds vaker in noodloop viel, vond ik het idee om zo op vakantie te vertrekken niet echt een relaxte gedachte. Dit deed ie al vrij snel na aankoop, maar toen nog maar sporadisch. Geleidelijk aan steeds vaker, maar de garage kon nooit een oorzaak vinden. Ook geen oplossing. Via via kwamen we bij een andere garage uit, gespecialiseerd in diesels, en na een telefoontje konden we de bus langsbrengen. Onze vakantie gingen we tóch een week opschuiven vanwege mijn werk, dus we konden die tijd mooi gebruiken voor de reparatie. Enfin, een hele tijd later, en een heel stuk armer, kunnen we dan eindelijk vertrekken. Uitstel is geen afstel.

Lees verder

De Veluwe

Je zou verwachten dat we na al die jaren wel doorgewinterde kampeerders zouden zijn. En ja, we hebben tevoren de weersvoorspelling gecheckt. In deze korte tijdspanne zou het zowel 27 graden kunnen worden, als een frisse dag met fikse onweersbuien. We zullen het ter plekke wel zien wat het wordt. Onderweg bedenken we ons dat we noch een regenjas ingepakt hebben, noch een zonnebril. Noch een paraplu, noch een zonnebrandcrème.

Lees verder

Kerstmarkt Durby

‘Zullen we ergens een biertje gaan drinken?’ vraagt Luc, terwijl we de tafel afruimen na onze late brunch. ‘Of iets kerstigs doen?’ opper ik. Tenslotte is het voor het eerst sinds lang dat ik vrij ben in deze periode. “Durbuy dan? Het is wel al laat, half 2 al, maar dan blijven we overnachten. Zijn we nog eens weg met de bus.”

Lees verder

Noord Limburg, Nederland

Als er na een paar hectische en druilerige weken zonnig weer voorspeld wordt, laden we wat spullen in en zijn we weg. Luc moet ergens in Nederlands Limburg nog iets oppikken wat ie besteld heeft, dus dan gaan we daar in die regio wel ergens een plekje zoeken. Onderweg al een klein beetje spijt van dat plan. Ik zeg altijd wel dat het overal mooi kan zijn, als je het maar wil zien. Maar onder het rijden zie ik daar nog niet veel van. Net voor we op de uitgekozen minicamping in Well bereiken, verzuchten we nog dat Nederland eigenlijk toch wel het allersaaiste kampeerland moet zijn.

Lees verder