
Echt een weekendje weg kun je het niet noemen. Maar als ik dan 2 dagen moet gaan grimeren in Wallonië, dan plakken we er maar meteen een overnachting bij.
Lees verder

Echt een weekendje weg kun je het niet noemen. Maar als ik dan 2 dagen moet gaan grimeren in Wallonië, dan plakken we er maar meteen een overnachting bij.
Lees verder
‘Zullen we ergens een biertje gaan drinken?’ vraagt Luc, terwijl we de tafel afruimen na onze late brunch. ‘Of iets kerstigs doen?’ opper ik. Tenslotte is het voor het eerst sinds lang dat ik vrij ben in deze periode. “Durbuy dan? Het is wel al laat, half 2 al, maar dan blijven we overnachten. Zijn we nog eens weg met de bus.”
Lees verder
Als er na een paar hectische en druilerige weken zonnig weer voorspeld wordt, laden we wat spullen in en zijn we weg. Luc moet ergens in Nederlands Limburg nog iets oppikken wat ie besteld heeft, dus dan gaan we daar in die regio wel ergens een plekje zoeken. Onderweg al een klein beetje spijt van dat plan. Ik zeg altijd wel dat het overal mooi kan zijn, als je het maar wil zien. Maar onder het rijden zie ik daar nog niet veel van. Net voor we op de uitgekozen minicamping in Well bereiken, verzuchten we nog dat Nederland eigenlijk toch wel het allersaaiste kampeerland moet zijn.
Lees verder
Duitsland, Oost-Vlaanderen, Ardennen……we hebben 3 camperplaatsen gevonden, en kunnen nu niet kiezen welke het wordt. We blijven 2 nachten staan, dus uiteindelijk kiezen we voor Duitsland. De andere plekken doen we wel een andere keer, eventueel als we maar één nacht gaan.
Lees verder
We worden wakker en krijgen foto’s binnen van dikke pakken sneeuw, die het thuisfront via whatsapp stuurt. Ohja, da’s waar ook, het zou hier de hele nacht sneeuwen. Nieuwsgierig veeg ik de condens van het slaapkamerraam, kijk naar buiten en….. zie een zielig dun laagje poedersneeuw. Beetje teleurstellend. We draaien ons nog een keertje om. Als de sneeuw niet wil blijven liggen doen we het zelf wel.
Lees verder
‘Gaan we tóch, of blijven we beter thuis?’ vraagt Luc als we ’s morgens wakker worden en zien dat de tuin bedekt is met een dun laagje sneeuw. Terwijl we onze ochtendkoffie wegslurpen, beslissen we om toch maar te gaan. We hebben het nu eenmaal gepland, volgens de weersvoorspellingen zou het deze dagen droog blijven, dus dan moet dat maar zo zijn ook.
Lees verder
Bestellen we online een nieuw lampje voor in de bus, en laten we het thuisbezorgen? Of gaan we een paar uur rijden en het zelf halen? We kiezen het laatste. En plakken er dan maar meteen een nachtje bij aan.
Lees verder
Twee dagen vrij, maar eigenlijk toch nog eens naar de groothandel moeten voor het werk. Dan maar het noodzakelijke aan het aangename koppelen.
Lees verder
De laatste plaatjes van deze vakantie. Ik kan er niet veel meer van maken. Nadat we gisteravond, na het cafébezoekje, weer aan onze bus waren, begon het opnieuw te gieten. Het plan om nog buiten te zitten met een kampvuurtje daarmee wegspoelend.
Lees verder
Hoe verder we richting huis rijden, hoe grijzer ons uitzicht wordt. We gaan zelfs even helemaal de mist in. Miezerige regenbuien wisselen af met hevige regenbuien, en de landschappen glijden onzichtbaar voorbij.
Lees verder