De walnotenboer kunnen we deze ochtend nergens vinden. Bij de woonboerderij aanbellen en dan storen op zijn laatste werkdag voor zijn vakantie begint wil ik ook niet, dus we vertrekken zonder au revoir te zeggen.
Vrijdag
1
Categorie archief: Frankrijk
Donderdag. Letterlijk.
De regen is gestopt. De felle zon is weg, maar koud is het zeker niet. Het is ergens vooraan in de 20 graden. Van ons mag het zo de rest van de weken blijven. De eigenaar van de camping hebben we niet meer teruggezien. Ik knutsel een envelop in elkaar, steek er 15 euro in, de sleutel van het sanitair, een begeleidend briefje (met de groeten van Les 2 Belges avec le van) en deponeren het in z’n brievenbus. Hij zal het wel een keer vinden.
Lees verderWoensdag rustdag
Het was gisterenavond zo gezellig buiten zitten, dat het nog best laat was voor we gingen slapen. Deze morgen lukte het vroeg opstaan dan ook alleen maar omdat het veel te warm werd. “Zullen we gewoon een dagje langer blijven staan” stelt Luc voor. Ik vind het best. Bepakt en bezakt met koffie, broodjes kaas en handdoeken lopen we het pad af naar de rivier om te brunchen.
Lees verderDinsdag
Ik ren zo hard ik kan. Achtervolgd door iemand met duidelijk kwade bedoelingen. Ik hap naar adem als ik eindelijk even stilsta. M’n hart bonst in m’n keel, maar al m’n zintuigen blijven op scherp staan. Hij lijkt het opgegeven te hebben. Lijkt. Ik draai me om en daar staat hij te grijnzen. Hij is groot en breed, en een beetje groen. Als een ork. Hij heft zijn gespierde arm omhoog waarmee hij een groot blinkend mes vasthoudt.
Lees verderMaandag
Alweer super goed geslapen. Iets na achten worden we wakker. We willen nog even blijven uitslapen, maar de zon dwingt ons om aan de dag te beginnen. De boer is al ergens bezig op z’n veld horen we. We zetten de stoeltjes in de schaduw en zetten deze keer koffie buiten met het pruttelpotje. Ik heb de verhouding koffie/water op de gok gedaan. We hebben allebei een beker veel te sterke koffie. Soit, we zijn dan ook ineens goed wakker. De boer passeert met een kar hooi en tikt eens op de klep van zijn pet ter begroeting. Ik neem een yoghurt en wat havermout uit de bus, en pluk op onze plek wat verse bramen uit de haag. Heerlijk.
Lees verderZondag
Het is hier in Herbeumont ’s morgens nog fris, en buiten is alles nat van de dauw. Toch kun je al merken dat het weer een zonnige dag gaat worden. We hebben geen haast om te vertrekken, dus we gaan op het gemak ontbijten. Afbakbroodjes voor Luc in de omnia pan, eitjes in de steelpan, en koffie. Ik hou het bij m’n yoghurtje met havermout. En uiteraard koffie.
Lees verderDe laatste
Donderdag: op zich best vroeg wakker, maar nog niet meteen de drang om uit bed te springen. Gewoon wat op bed liggen, uit het raam kijkend naar de zon die opkomt en het riviertje dat kabbelt, is zalig. Maar aangezien koffie op bed niet zo geschikt is gebleken voor mij sta ik toch maar op. In de zon is het alweer flink warm, maar af en toe staat er ook weer die wind waardoor het toch goed uit te houden is. Tegen de middag is alles weer ingepakt, en zijn we weer op weg. De TomTom richting huiswaarts, maar zonder haast te hebben. We rijden weer door leuke landweggetjes, soms aardig klimmen in de bergen, soms vlakke stukken. We hadden geen brood meer, dus we kijken uit naar een boulangerie voor ons ontbijtje. Hoe het komt weet ik niet, maar we vinden dus nergens een bakker. Zelfs geen supermarkt. Waar gaan de plaatselijke bewoners in godsnaam naartoe?
Lees verderGisteren, en vandaag.
Ik ben even de tel kwijt. Gisteren was het er dus niet meer van gekomen. We hebben in de voormiddag gewoon lui aan het water gezeten. De zon scheen hard, maar er stond ook een stevige wind, dus ik kon het deze keer goed uithouden pal in de zon. Met een beetje geluk ga ik zo ook nog eens heel bruin worden. Voor de zekerheid smeer ik me toch maar in tegen het verbranden.
Lees verderTussentijdse mededeling
Wegens te lang tooghangen wordt de dagelijkse blog een dag verplaatst.
Wij danken u voor uw begrip.
~Luc & Irma~
Dag 17
En we hadden nog zo afgesproken: we springen om 8 uur uit bed.
En zo geschiede.
Niet.
De wekker liep af, maar er scheen nog geen zon. Buiten kijkend zagen we de dauw op het gras. Het was nog steenkoud. We kruipen nog heel eventjes onder de deken. Rond 10 uur laat de zon zich weer een beetje zien, en wij staan dan ook maar op. We hebben schaduw voor de bus, dus we plaatsen de tafel een stukje verder. Heerlijk zo in de ochtendzon. Het gaat hier snel met het wisselvallige weer. Nog voor de koffie klaar is hebben we de tafel weer naar een schaduwplek verhuisd. Het ene moment heb je je nog in een omslagdoek gewikkeld tegen de kou, het andere moment brandt de zon op je vel.
Coffee & Campfires 