Slecht geslapen deze nacht. Geregeld word ik wakker en zie dan dat het nog te vroeg is om op te staan. Het enige wat ik steeds zie als ik naar buiten kijk is de volle maan. Mooi! Met dat uitzicht val ik ook iedere keer weer terug in slaap. Pas als het al licht begint te worden besef ik dat het gewoon een straatlantaarn was.
Lees verder
Luc heeft het koud deze ochtend, en trekt een extra vest aan. Ik vind het met de temperatuur nog wel meevallen eigenlijk. Een jas of iets anders met lange mouwen is overbodig. Ik pak m’n toiletspullen, zuivere kleren en handdoeken in. “Ik wacht wel af wat jij van de douches vindt “, zegt Luc. “Misschien sla ik wel over met deze kou, heb er nu helemaal niet zo’n zin in”. De douches zien er tof uit, in dezelfde stijl als de rest van de camping. Een houten gebouw, een natuurstenen vloer, in ieder hokje hangt een grote regendouche aan een dikke eiken balk. Veel en warm water, het is zalig. Zo’n douche zou ik thuis ook nog wel willen. Als ik terug aan de bus kom, steek ik m’n duim op naar Luc. “Gewoon dóen man, je krijgt er geen spijt van!”
Lees verder
Veel wakker geworden deze nacht, en niet weten hoe te gaan liggen van de warmte. We hadden voor het slapen gaan het zijraampje al helemaal open gezet. Even later het dakraam. Ergens ’s nachts de schuifdeur ook nog helemaal open, maar het helpt niet veel. We staan vroeg op, en het eerste ezeltje komt ons al goeiemorgen wensen aan de bus. Algauw volgen de andere twee. Ze zijn echt zó leuk!
Lees verder
Ik sta vroeg op. De dag begint nog wat grijzig, maar je kunt al zien dat het beter weer gaat worden. Ruim voor we officieel van de camping af zouden moeten, zijn ze we alweer vertrokken. We rijden nog een klein stukje zuidelijker. Onderweg krijgen we zóveel zon dat het ons duidelijk wordt dat we de voorruit eens moeten afwassen. We komen op een weg die ons slingerend door de Pyreneeën leidt. Wat een prachtige route. Soms krijg ik het even benauwd, als ik langs me kijk en zie dat het daar stijl naar beneden gaat. Ik geef Luc instructies om, wat er ook gebeurd onderweg, géén manoeuvre naar rechts te maken. Op een paar plaatsen maken we een stop. Eén keer voor een paar boodschappen, maar de andere keren om even voluit de omgeving in ons op te nemen.
Af en toe een huisje tegen de berg, of een klein dorpje. Een rivier die af en toe vriendelijk glinsterend naast je kabbelt, maar een eind verderop woest doorheen een diepe kloof gaat. Bergtoppen gehuld in mist, en zonverlichte bergtoppen, brugjes, groen en intimiderende rotswanden. En dan ineens is de rivier groen. En blauwig. En turquoise. Hoe ongelooflijk mooi is dat! Wat een onverwacht kadootje. Ik maak, uiteraard, een hoop foto’s. De kleuren zijn echt zo. Ik heb de foto’s niet bewerkt. Had ik al gezegd dat het hier prachtig is?
Lees verder
Coffee & Campfires 