‘We reserveren wel vlak voor we vertrekken’, zei ik nog tegen Luc. ‘Stel dat het toch niet meer lukt om nog te gaan, dan zitten we niet met het gedoe van annuleren of geld kwijt’.

We kunnen gelukkig nog ruim op tijd vertrekken, en ik wil de reservering in orde maken van onze zorgvuldig uitgezochte camperplek via campspace. Ik krijg een automatische melding dat ik minimaal een dag op voorhand moet reserveren. We halen onze schouders op, plan B dan maar. We hebben nog wel een rijtje aangevinkt als optie voor de komende 2 nachten. Ook bij B krijgen we de melding dat we minimaal een dag op voorhand moeten reserveren. Dito met C. En D. En plan E lukt nu ook niet meer. Even twijfelen we of we onze trip dan met een dag zullen uitstellen. Maar onze koelkast zit al vol, we zijn startklaar, dus we gaan gewoon. Eerst langs de supermarkt voor een pak koffie, want dat is het enige dat nog ontbreekt.

De bestemming wordt dan uiteindelijk een kleine camping in Baelen. Mont Dragon. Deze hadden we al eerder opgeslagen, maar weer afgeketst omdat er alleen op één gezamenlijke vuurplaats gestookt mag worden. Het zij dan maar zo. Het ligt wél aan een riviertje, pluspunt dus.  Anderhalf uur later arriveren we er. De receptie is nog niet open dus we wandelen eerst wat over de camping. De plaats ziet er wat onverzorgd en saai uit. Achteraan veranderen de grasplekken in kleine open bosplekken. Vlak langs de rivier, zoals beschreven in hun welkomtekst op de website. Dat is wel echt tof.

Maar eerst….koffie!

Inmiddels is de receptie open. We mogen een plek uitkiezen, maar enkel op het gras. De bosplekken zijn voorbehouden voor tentjes. Plus…  ze willen er zo weinig mogelijk verkeer omdat er kindjes kunnen spelen. Wat een tegenvaller.  Zeker omdat er, nu in oktober, geen één tentje te zien is. En spelende kinderen ook al niet. Maar soit, we installeren ons ergens op een grasplek. Ook niks mis mee hoor. Maar eerst……koffie!

Wandelschoenen aan en het bos in, naast de rivier de Vesdre. Ik had er nog nooit van gehoord. Ver kunnen we niet wandelen. Waar de grond van de camping stopt, is het afgezet met hekken en draad. Ik maak wat foto’s, en speel een beetje met sluitertijd. Tijd dat ik nog wel wat meer mag gaan leren.

Het ziet eruit alsof het elk moment kan gaan regenen. Een donkere lucht hangt boven onze bus. De weerapp zegt: nee hoor, het blijft droog. We gokken het erop. Ik maak een pan Chili Hollandica, en we eten buiten. Het blijft droog.

We hebben het idee dat ze hier de sfeer willen creëeren van een hippie-achtige plek, waar vanalles is toegestaan, en niks moet. Dat is waarschijnlijk ook precies dat wat ons hierheen deed lokken. Heel tegenstrijdig is het dan dat je ter plaatse steeds wordt gewezen op een hoop regeltjes. Enkel tentjes in bos, geen vuurkorf aan je camper,  spoel de wc lang genoeg door, spoel extra lang door als je gekakt hebt, lege wc rolletjes in de daarvoor bestemde mand, sorteer je afval, zorg dat je voor 12 uur vertrekt of je betaalt bij…… Kortom: hier mag alles, als je je maar aan alle regeltjes houdt. 

Even schuiven we aan het gezamenlijke kampvuur aan. Daarna weer terug naar de bus. Drankje erbij, bloggen, en nog snel die ene plek boeken voor de volgende nacht…….plan A.