Slecht geslapen deze nacht. Geregeld word ik wakker en zie dan dat het nog te vroeg is om op te staan. Het enige wat ik steeds zie als ik naar buiten kijk is de volle maan. Mooi! Met dat uitzicht val ik ook iedere keer weer terug in slaap. Pas als het al licht begint te worden besef ik dat het gewoon een straatlantaarn was.

Het is al zo’n 20 graden, dus we kunnen weer in t-shirt buiten zitten. Goed dat we van richting veranderd zijn. We bekijken nog eens onze bus. Voor vertrek blinkend gepoetst, nu bedekt met een laagje woestijnstof, zelfs van binnen. Maar de meeste aandacht gaat naar de bullbar. Al zolang dat we dit busje hebben vind ik het maar een onzin-ding. Een beetje overdreven. Het had van mij niet gehoeven, maar soit, het ding zat er nu eenmaal op bij aankoop. Vandaag ben ik de persoon die dit er ooit opgeschroefd heeft ontzettend dankbaar. Zonder die bullbar zouden we nu serieuze stukken hebben gehad aan de bus. Als we weer thuis zijn ga ik ‘m opnieuw laten shinen. Dat heeft ie verdiend. De rest van de bus kan ook wel een regenbui gebruiken.

Intussen zijn we wel een beetje bekomen van het bizarre accident van gisteren. Al begrijpen we nog steeds niet wat dat mens in hemelsnaam bezielde. Gelukkig zijn we over de Spanjaarden in het algemeen wel heel positief. Zoals vandaag, iedere dorpeling die hier passeert zwaait een keer. Wij zwaaien dan maar enthousiast terug. Het lijkt alsof we hier meer mensen kennen dan in ons eigen dorp.

Het is al middag als we weer vertrekken. We zijn al halverwege de laatste week, dus op het gemak maar richting huis. Ik zet een Franse grensgemeente in de navigatie, en we zien wel tot waar we vandaag rijden. We hebben in ieder geval nog mooi weer. De weggetjes zijn soms akelig smal. En ons busje moet soms flink klimmen. En dalen uiteraard. Als ik op een gegeven moment een vreemde brandgeur waarneem, en Luc opmerkt dat het waarschijnlijk de remblokken zijn, heb ik het effe helemaal gehad met die bergen. Hij kan wel zeggen dat ze wel weer afkoelen, maar in mijn hoofd zie ik ons al remloos de diepte insukkelen. Als later de brandgeur verdwenen is, en ik weer wat relaxter ben, hang ik geregeld uit het raam om foto’s te maken. Want mooi is het hier zeker wel! Sommige bergtoppen verscholen achter een laaghangende mist of wolken. Sowieso vind ik een bewolkte lucht mooier dan een stralend blauwe. Een paar herders leiden een grote kudde schapen via de weg van de ene naar de andere plek, waardoor het verkeer tijdelijk de weg niet kan gebruiken. Het is leuk om te zien. Om half 5 rijden we via het nog zonnige Bielsa de tunnel in naar het nu regenachtige Frankrijk. Eenmaal de tunnel uit worden we verwelkomd door een regenboog.

Rond een uur of 7 vinden we dat we wel genoeg hebben gereden, en zoek ik een plaats uit op de app. We hoeven nu geen camping, gewoon een plek om te overnachten is genoeg. Het is toch geen weer om ons ‘terras’ buiten te zetten. Even vrezen we dat de plek helemaal volzet is, maar we kunnen er nog juist bij. Het is voorzien voor 5 campers, en wij zijn nummer 5. Als enige kleintje staan we tussen de groten. Even later komt er een 6e aan, en die propt er zich ook nog bij. De plek is oké, zeker als je het alleen maar gebruikt voor de avond en nacht. Het is een strook gras met picknickbanken, tegenover een meer. Er zijn voorzieningen voor water te tappen en te lozen. Het kon slechter voor een gratis camperplek. Een overschotje rijst van gister is met een snee misvormd brood een snel en compleet avondmaal. De grote campers gaan televisie kijken. Wij gaan koffie drinken.