Reserveren. Het is iets wat we zelden doen. Voor mij past het niet bij het reizen met een camper. Maar door alle corona maatregelen ben je al bijna verplicht je plekje op voorhand vast te leggen. Gelukkig was onze keuze nog beschikbaar en ik reserveerde de plek voor een lang weekend. Liefst nr. 17, de allerlaatste plek op de strook langs het water, maar anders was een andere plaats ook goed, als het maar aan het water was. Vrijdag rond de middag vertrokken we richting Hotton. Ergens ook wel relaxed, wetend dat je sowieso ergens leuk gaat staan.

Tegen 14 uur arriveren we in Hotton, op een bijna lege camping. Het is ook nog maar vrijdag, dus het duurt nog een dag voor de drukte begint. Bij de receptie zegt de eigenares: ‘er is iets verkeerd gegaan met reserveren. De plaats is dubbel geboekt. Maar ik heb wel nog andere plaatsen vrij’. Helaas geen aan het water. Dat viel even tegen. We bekeken de plaatsen en overlegden, maar geen van beiden hadden we zin in die plaatsen. Maar dilemma, zou er überhaupt nog ergens iets in de buurt zijn? We kunnen proberen of er in Aywaille nog iets beschikbaar is, oppert Luc. Ik google naar die camping, en bel ze maar meteen. Hebben jullie nog een plekje, aan het water, voor nu t/m zondag? Nog één plek beschikbaar aan het water. Mooi, vasthouden, we komen eraan.

We stonden al eerder op diezelfde camping, en hadden toen een superleuk plekje onder een grote oude boom, met een breed bladerdak. Stiekem hoopten we daar weer te kunnen staan, maar we waren sowieso al blij dat we aan het water konden staan. We melden ons aan bij de receptie, en we krijgen een plattegrond en nr. 120c toegewezen. We rijden er naartoe en…. onze plek bij de boom! We zijn zo blij dat we verhuisd zijn naar deze camping. We parkeren de bus onder de boom.

De zon schijnt flauw, en het waait een beetje. In de planning vanavond een romig frans stoofpotje met krielaardappeltjes, maar ik blijk een aantal ingrediënten vergeten te zijn, dus ik maak er dan maar gewoon een potje van.

Later op de avond kruipen we toch maar de bus in. De temperatuur is inmiddels gedaald tot zo’n 2 graden. Morgen begint het mooie weer.

Op zaterdag worden we wakker en horen de wind af en toe over de bus gieren. Ik doe de gordijnen opzij en zie de takken volop dansen op een grijze achtergrond. We dutten nog even terug in, het is echt weer om bij in slaap te vallen. Ontbijten doen we ook maar binnen, want buiten waait alles zo van tafel. Voordeel is dat de handdoeken snel drogen zo. We bekijken de weerapp nog eens, en zien dat de plannen intussen veranderd zijn. Geen zonovergoten weekend. Maar het is droog , dus we trekken wandelschoenen en jas aan en verkennen de omgeving. Aan een zijde van de camping wandel je zo naar de parking van een supermarkt, en verderop aan de doorgaande weg nog meer grote winkels. Wij blijven aan de andere kant. Paadjes langs het water, en door het groen. Ik heb van thuis wat beschilderde stenen meegenomen en drop er hier en daar enkele op en rond de camping. Langs het water vind ik ook weer mooi gevormde stenen, en neem er een paar mee om thuis te beschilderen. Een paar kilo, eigenlijk.

Het blijft gelukkig droog, en af en toe zelfs wat zon waardoor het even warm is. Maar dan weer afgewisseld met een stevige wind, en kan de jas terug aan. Tegen de avond halen we een stokbrood, en aan de bus maak ik een simpele maaltijd. Ravioli, met een potje saus, gemalen kaas en stokbrood. We eten buiten. Het gaat nog net.

De weersvoorspellingen zijn het niet eens met elkaar. Volgens de ene morgen zonnig en 26 graden hier, een andere beweert dat het 22 graden en regenachtig wordt. We zullen wel zien. Deze avond blijven we nog zolang mogelijk buiten zitten, met het geluid van een stromend riviertje en de geur van een kampvuurtje van de buren. Of misschien nog een avondwandeling, voor de warmte.