Een beetje te laat, maar alsnog een samenvatting van onze 10e dag. Met tegenzin, dat wel, maar anders is ons ‘reisdagboek’ ook niet compleet.
Het was in de voormiddag nog oké. We zagen er de humor wel van in. Een gratis ‘camperplaats’, een fantastisch uitzicht aan de ene kant op (lavendel)velden en de bergen.
Omdat ik weet dat er gewacht wordt op een update, bij deze alvast wat foto’s van vandaag. Hopelijk zijn ze minder bewogen dan onze dag. Morgen plaats ik wel tekst en uitleg erbij. Voor nu alvast slaapwel vanaf ‘camperplaats’ Le garagist.
Dus…. de dag……
En het begon zo goed. Ik werd wakker, schoof het gordijn wat open en zag dat de zon al voorzichtig over de berg tevoorschijn kwam. Bijna half 8, een mooie tijd om op te staan.
In de schaduw van de bomen is het goed te doen om buiten naast de bus te ontbijten. Tegen dat we de camping verlaten is het alweer zo warm dat we onze tocht gaan verderzetten, en niet nog eens door de stad gaan slenteren. We volgen nog een stukje de N7, maar op een gegeven moment nemen we toch gewoon zomaar ergens een afslag. We willen vandaag niet teveel kilometers maken, en we hoeven nog niet direct in de volgende stad aan te komen. Vandaag dwars door de dorpjes. Het is zo mooi hier. De typische provencaalse huisjes met de blauwe luiken, af en toe wijngaarden, dan weer een kronkelige weg omhoog waarna we getrakteerd worden op schitterende uitzichten.
De ochtend begint redelijk zonnig, en we ontbijten buiten. We zijn de enigen vandaag op deze boerencamping. Kort daarna begint het te druppelen, en we zorgen dat we alles ingepakt hebben. Na de nodige dagelijkse rituelen vertrekken we weer. Geen uitzwaaiende kindjes, ze zijn op school. We rijden door slingerende weggetjes in een prachtig decor. Aan de ene kant velden, bossen en dorpjes. Aan de andere kant kijken we tegen een gebergte aan. Het regent, maar dat vinden we eigenlijk niet zo erg.
Eigenlijk niet zo’n geweldige titel hè, dag 5, maar als ik ineens iets anders plaats wordt het misschien wat verwarrend ;p
Vaak wakker geworden vannacht. Als ik dan op de klok keek was het steeds veel te vroeg om op te staan. Als het licht begint te worden val ik alsnog in een diepe slaap om rond half 10 pas weer wakker te worden. De koffie is net klaar. Op het gemak ontbijten we buiten waar de zon al een beetje tussen de bomen door komt piepen.
We lijken weer in ons normale ritme te zitten. We worden pas rond 9 uur wakker, en starten langzaam op. Koffiedrinkend zien we een eindje verderop een koppel hun tent afbreken, en een heleboel spullen sorteren, vouwen, inklappen en in de auto proberen passen. Het is een precisiewerkje. Uiteindelijk tegen de middag klappen wij onze stoeltjes ook in. Rollen de luifel in, deur dicht en gaan. We zijn nog net iets eerder weg dan het tentkoppel.
Slecht geslapen. Steeds wakker worden en dan balen dat het nog nacht is. Ik lijk een geoefend ochtendmens als ik eindelijk m’n bed uit kan springen en met het koffieritueel start. Volgens mij zijn we de eerste die hier vandaag vertrekken. Vreemd, meestal zijn we de afsluiters.
We stellen de navigatie in op Fontainebleau, zonder snelwegen. We hebben geen haast. We rijden via bochtige wegen, vooral tussen de velden. Heel interessant is de omgeving hier (nog?) niet. We stoppen nog even bij een supermarkt om wat avondeten in te slaan. Het worden gebakken aardappelpartjes met een brochette en een salade met groene tomaten. Niet dat ze nog niet rijp zijn, zo zijn ze gewoon. Denk dat ik er op de terugreis nog meer koop. Een groene tomatensoep, of spaghettisaus…..hoe leuk is dat!
Een goede voorbereiding is het halve werk! Wij daarentegen beginnen op de dag van vertrek pas met het inladen van het busje. In principe kan dat best snel, maar onze dochter komt ons na de middag uitzwaaien. Onze schuld is het dus niet dat we pas laat vertrekken.