Donderdag: op zich best vroeg wakker, maar nog niet meteen de drang om uit bed te springen. Gewoon wat op bed liggen, uit het raam kijkend naar de zon die opkomt en het riviertje dat kabbelt, is zalig. Maar aangezien koffie op bed niet zo geschikt is gebleken voor mij sta ik toch maar op. In de zon is het alweer flink warm, maar af en toe staat er ook weer die wind waardoor het toch goed uit te houden is. Tegen de middag is alles weer ingepakt, en zijn we weer op weg. De TomTom richting huiswaarts, maar zonder haast te hebben. We rijden weer door leuke landweggetjes, soms aardig klimmen in de bergen, soms vlakke stukken. We hadden geen brood meer, dus we kijken uit naar een boulangerie voor ons ontbijtje. Hoe het komt weet ik niet, maar we vinden dus nergens een bakker. Zelfs geen supermarkt. Waar gaan de plaatselijke bewoners in godsnaam naartoe?
Lees verderMaandelijks archief: september 2018
Gisteren, en vandaag.
Ik ben even de tel kwijt. Gisteren was het er dus niet meer van gekomen. We hebben in de voormiddag gewoon lui aan het water gezeten. De zon scheen hard, maar er stond ook een stevige wind, dus ik kon het deze keer goed uithouden pal in de zon. Met een beetje geluk ga ik zo ook nog eens heel bruin worden. Voor de zekerheid smeer ik me toch maar in tegen het verbranden.
Lees verderTussentijdse mededeling
Wegens te lang tooghangen wordt de dagelijkse blog een dag verplaatst.
Wij danken u voor uw begrip.
~Luc & Irma~
Dag 17
En we hadden nog zo afgesproken: we springen om 8 uur uit bed.
En zo geschiede.
Niet.
De wekker liep af, maar er scheen nog geen zon. Buiten kijkend zagen we de dauw op het gras. Het was nog steenkoud. We kruipen nog heel eventjes onder de deken. Rond 10 uur laat de zon zich weer een beetje zien, en wij staan dan ook maar op. We hebben schaduw voor de bus, dus we plaatsen de tafel een stukje verder. Heerlijk zo in de ochtendzon. Het gaat hier snel met het wisselvallige weer. Nog voor de koffie klaar is hebben we de tafel weer naar een schaduwplek verhuisd. Het ene moment heb je je nog in een omslagdoek gewikkeld tegen de kou, het andere moment brandt de zon op je vel.
Dag 16
Alweer word ik om half 6 wakker en val ik niet direct terug in slaap. Ik schuif het gordijn een stukje open en zie dat het nog donker is. En heel mistig. We staan aan de rand van een stadje, op een terrein vol grote winkels en bedrijven. Hier en daar flikkeren neonreclames, en schijnen er gekleurde lichtbalken. In de mist is dat zelfs heel mooi. Zoals je bij een camera een filter kunt gebruiken om het mooier te maken, zo lijkt dat hier ook gedaan. De doorgaans schreeuwerige lichten geven nu een zwak diffuus schijnsel. Ik sukkel er terug bij in slaap. Tegen 10 uur worden we wakker van een te fel zonlicht dat recht boven ons dakraam staat en naar binnen schijnt. De mist is weg, en daarmee ook het tevoren nog zo romantische decor. We staan gewoon op een lelijke strook grindparking langs de stad. Ik ben opgelucht dat hier vandaag geen zondagsmarkt gepland was.
Lees verderDag 15: aan het strand in Rioz
#Damnautocorrect
We bedoelen Gestrand in Rioz.
Als we wakker worden zijn we nog steeds de enigen op deze helft van de camping. 
#14
Het begint bij het ochtendritueel te horen. Veel te vroeg een hele tijd klaarwakker liggen wachten tot het een christelijke tijd is om op te staan. Daarna wakker worden en verbaasd zijn dat het ineens al 9 uur is. De zon is er nog niet, het is fris buiten. Zo’n 19 graden volgens de weerapp. Dat valt best mee, maar na zoveel tropische dagen voelt dat ineens koud.
Als we goed en wel aan de ontbijttafel zitten komt er nog wat plaatselijk vrouwelijk schoon bij aanschuiven. Luc doet er alles aan om het de dames naar de zin te maken. De poes krijgt een bakje overschot avondeten van gisteren, terwijl hij de 2 kippetjes stukjes oud stokbrood toewerpt. De kippetjes wijken de rest van de tijd niet meer van zijn zijde, en ene gaat zelfs aan zijn voeten liggen.
#13
Om half 6 ben ik klaarwakker. Ik probeer naar buiten te kijken, maar alles is nog stikdonker. Het heeft geen zin om al op te staan. Ik blijf wakker, ik zie dat het kwart voor 7 is. Ik google hoelaat hier eigenlijk de zon opkomt. Kwart over 7, nog een half uurtje geduld. Ben benieuwd of het hier een mooie zonsopgang is.
Om half 10 schiet ik terug wakker. Zonsopgang gemist
Dag 12
En dan worden we zomaar pas om half 10 wakker. Slapen lukt hier echt wel goed! Nog meer uitslapen zullen we maar niet meer doen, want de temperatuur begint al aardig op te lopen. Na de gebruikelijke ochtendrituelen is het alweer zo heet dat we er tegenop zien om de luifel terug in te draaien en alles in te laden. Tegen de middag zijn we dan toch eindelijk zo ver, en rijden we weer verder. Of eigenlijk rijden we terug. We hebben besloten om niet verder richting Cote d’azur te gaan. Ook Spanje en Italië worden geschrapt van de ‘eventuele bestemmingen’. Het wordt ons echt te heet hier.
Lees verderDag 11
Heerlijk geslapen op deze stadscamping. De zon doet ook al flink haar best. Jammer, want ik gloei nog helemaal van gisteren. Ik drink een koffie, en trek dan m’n wandelschoenen aan om naar de markt te gaan. Luc blijft bij de bus, die heeft er niet zo’n zin in. Het is vandaag een kleine markt.
