Ik word pas wakker als Luc het water al bijgevuld heeft, en de koffie klaar is. Zo vast heb ik geslapen. Als ik naar buiten kijk snap ik waarom. Alles is nat, en niks slaapt zo goed als met regen dat op een dak tikt.
Lees verder
Luc heeft het koud deze ochtend, en trekt een extra vest aan. Ik vind het met de temperatuur nog wel meevallen eigenlijk. Een jas of iets anders met lange mouwen is overbodig. Ik pak m’n toiletspullen, zuivere kleren en handdoeken in. “Ik wacht wel af wat jij van de douches vindt “, zegt Luc. “Misschien sla ik wel over met deze kou, heb er nu helemaal niet zo’n zin in”. De douches zien er tof uit, in dezelfde stijl als de rest van de camping. Een houten gebouw, een natuurstenen vloer, in ieder hokje hangt een grote regendouche aan een dikke eiken balk. Veel en warm water, het is zalig. Zo’n douche zou ik thuis ook nog wel willen. Als ik terug aan de bus kom, steek ik m’n duim op naar Luc. “Gewoon dóen man, je krijgt er geen spijt van!”
Lees verder
Het is maar langzaam wakker worden vandaag. We blijven twijfelen wat we gaan doen. Er een rustdag van maken en blijven staan? Tegen half 12 hakken we de knoop door, we gaan weer verder. We rollen de luifel terug op, laden de spullen in, doen de klusjes, draaien de stoelen om, en om 10 voor 12 rijden we de camping af. Dat ging snel.
Lees verder
“Gaan we samen of apart douchen?” vraag ik als we ontbeten hebben. “Doe maar apart”, zegt Luc, “de douches zijn hier erg krap. Ga jij maar eerst, dan laad ik vast in en ga ik als jij terug bent.” Met mijn tas spulletjes ga ik naar het 8-hoekig sanitair gebouw. De douches zijn gedateerd, volgens mij typisch jaren ’80, maar goed onderhouden. Het water is lekker warm, wat wel zalig is op deze frisse ochtend. Terug aan de bus geef ik Luc wat tips mee. “Als het bij de herendouches hetzelfde ingericht is als bij de dames, dan moet je de middelste douche nemen, die is ruim. De hendel van de kraan draai je helemaal naar links voor goed warm water.” Kwartiertje later komt ie frisgewassen maar klappertandend terug. Er was een loodgieter aan het werk bij de herendouches, en zodoende moest ie het doen met een straal ijskoud water. In ieder geval kunnen we nu verder rijden met een goed wakkere chauffeur.
Lees verder
De dag begint bewolkt, maar toch ook zonnig. We kijken uit over een weidse vlakte. Vanwege de wind moeten we snel onze koffie leeg drinken voor ie koud is.
Lees verder
Al voor de klok van 8 uur sta ik koffie te zetten. We drinken er snel eentje, en de rest is om mee te nemen voor onderweg. We gaan naar Bardenas Reales, een natuurgebied een klein eindje verderop. Bij een informatiecentrum halen we een plattegrond, en we kunnen op pad. Bardenas Reales is een semi-woestijn gebied. We weten allebei niet zo goed wat we ons hierbij voor moeten stellen. Een woestijn is nu niet de eerste associatie die je krijgt bij Spanje.
Lees verder
Rond half twee rijden we de camperplek op. Het is gewoon een strook grind, waar je gratis mag overnachten, maar het decor is fantastisch. We staan aan de grotwoningen van Arguedas. Er zijn heel veel van deze woningen, maar er is maar een beperkt gedeelte te bezoeken. Vroeger woonden hier mensen die zich geen woning konden veroorloven. Voor we aan de niet zo lange klim naar boven beginnen, zetten we eerst onze stoeltjes in het reepje schaduw naast de bus. Puffend en zwetend, wachtend tot het heetst van de dag voorbij is. We snappen dat ge-siësta van de Spanjaarden wel.
Lees verder
“Wat een grappig uitzicht zo”, zei ik nog, terwijl ik een foto maakte van de weg die voor ons lag. “Net alsof we nergens heen gaan”. We hadden toen nog geen vermoeden van de correctheid van deze beeldspraak.
Lees verder
Vroeg in de avond passeren we dan eindelijk de Spaanse grens, in de regio Navarra. We vinden moeiteloos de camping, en ook hier mogen we zelf een plaatsje gaan uitzoeken. Er zijn nog genoeg lege plekken. We settelen ons op een lege strook met uitzicht op de bergen. De ezeltjes komen eens kijken, maar grazen daarna weer rustig verder.
Lees verder
Coffee & Campfires 