Over de brug

Als we alles weer ingepakt hebben voor vertrek, wandelen we naar de winkelruimte in de schuur van de kampeerboer. Het is een self-service winkel waar je, behalve het overnachtingstarief van zo’n 25 euro, ook producten van de boerderij kunt kopen. We komen er niet achter welke producten. De deur is gesloten en is enkel te openen als je een code scant en je je identificeert middels een Zweedse bankapp. Er is geen brievenbus voor cash, er staat geen rekeningnummer genoteerd en er is verder niemand aanwezig.

Lees verder

Het schiet niet op

Het plan van vandaag was veel kilometers maken. Omdat de slagboom enkel met gepast kleingeld werkt, zoek ik muntjes bijeen en loop er alvast mee richting slagboom. Die was de hele tijd dicht, maar net nu staat ie omhoog. We zien niemand. Even twijfelen we of we ergens iemand moeten gaan zoeken van de camping, en het doorgeven, maar dan halen we onze schouders op en rijden gewoon weg. De 15 euro’s gaan terug in het potje. Een financiële meevaller mag onderhand ook wel eens. En het is een mega camping van een keten, geen klein boerke, zo verdedigen we onszelf.

Lees verder

Zweden – Denemarken – Duitsland.

Nog voor we goed en wel op de snelweg zitten is het alweer gestopt met regenen. De zon komt er steeds meer doorheen, en vanachter de autoramen wordt het al flink warm. Retro fm komt door op de autoradio, en we kunnen echt al die ouwe hits zo meebleren. In theorie. In de praktijk is er maar eentje die dit ook effectief doet. Voor we erg in hebben zijn we al aan de Sontbrug. De dame in het hokje vraagt 62 euro. Luc geeft 70 euro en krijgt 58 Zweedse kronen terug. Alweer zitten we met kronen. Maar nu kunnen we er niks meer mee doen. We krijgen een ticket en hiermee mogen we Zweden verlaten. Toch jammer. Want tegelijk met het verlaten van dit land missen we ook de vele mooie overnachtingsplekken.

Lees verder