Dag 17

En we hadden nog zo afgesproken: we springen om 8 uur uit bed.
En zo geschiede.
Niet.
De wekker liep af, maar er scheen nog geen zon. Buiten kijkend zagen we de dauw op het gras. Het was nog steenkoud. We kruipen nog heel eventjes onder de deken. Rond 10 uur laat de zon zich weer een beetje zien, en wij staan dan ook maar op. We hebben schaduw voor de bus, dus we plaatsen de tafel een stukje verder. Heerlijk zo in de ochtendzon. Het gaat hier snel met het wisselvallige weer. Nog voor de koffie klaar is hebben we de tafel weer naar een schaduwplek verhuisd. Het ene moment heb je je nog in een omslagdoek gewikkeld tegen de kou, het andere moment brandt de zon op je vel.

Lees verder

Dag 16

Alweer word ik om half 6 wakker en val ik niet direct terug in slaap. Ik schuif het gordijn een stukje open en zie dat het nog donker is. En heel mistig. We staan aan de rand van een stadje, op een terrein vol grote winkels en bedrijven. Hier en daar flikkeren neonreclames, en schijnen er gekleurde lichtbalken. In de mist is dat zelfs heel mooi. Zoals je bij een camera een filter kunt gebruiken om het mooier te maken, zo lijkt dat hier ook gedaan. De doorgaans schreeuwerige lichten geven nu een zwak diffuus schijnsel. Ik sukkel er terug bij in slaap. Tegen 10 uur worden we wakker van een te fel zonlicht dat recht boven ons dakraam staat en naar binnen schijnt. De mist is weg, en daarmee ook het tevoren nog zo romantische decor. We staan gewoon op een lelijke strook grindparking langs de stad. Ik ben opgelucht dat hier vandaag geen zondagsmarkt gepland was.

Lees verder

#14

Het begint bij het ochtendritueel te horen. Veel te vroeg een hele tijd klaarwakker liggen wachten tot het een christelijke tijd is om op te staan. Daarna wakker worden en verbaasd zijn dat het ineens al 9 uur is. De zon is er nog niet, het is fris buiten. Zo’n 19 graden volgens de weerapp. Dat valt best mee, maar na zoveel tropische dagen voelt dat ineens koud.
Als we goed en wel aan de ontbijttafel zitten komt er nog wat plaatselijk vrouwelijk schoon bij aanschuiven. Luc doet er alles aan om het de dames naar de zin te maken. De poes krijgt een bakje overschot avondeten van gisteren, terwijl hij de 2 kippetjes stukjes oud stokbrood toewerpt. De kippetjes wijken de rest van de tijd niet meer van zijn zijde, en ene gaat zelfs aan zijn voeten liggen.

Lees verder

#13

Om half 6 ben ik klaarwakker. Ik probeer naar buiten te kijken, maar alles is nog stikdonker. Het heeft geen zin om al op te staan. Ik blijf wakker, ik zie dat het kwart voor 7 is. Ik google hoelaat hier eigenlijk de zon opkomt. Kwart over 7, nog een half uurtje geduld. Ben benieuwd of het hier een mooie zonsopgang is.
Om half 10 schiet ik terug wakker. Zonsopgang gemist :/

Lees verder

Dag 12

En dan worden we zomaar pas om half 10 wakker. Slapen lukt hier echt wel goed! Nog meer uitslapen zullen we maar niet meer doen, want de temperatuur begint al aardig op te lopen. Na de gebruikelijke ochtendrituelen is het alweer zo heet dat we er tegenop zien om de luifel terug in te draaien en alles in te laden. Tegen de middag zijn we dan toch eindelijk zo ver, en rijden we weer verder. Of eigenlijk rijden we terug. We hebben besloten om niet verder richting Cote d’azur te gaan. Ook Spanje en Italië worden geschrapt van de ‘eventuele bestemmingen’. Het wordt ons echt te heet hier.

Lees verder

De zevende dag al

In de schaduw van de bomen is het goed te doen om buiten naast de bus te ontbijten. Tegen dat we de camping verlaten is het alweer zo warm dat we onze tocht gaan verderzetten, en niet nog eens door de stad gaan slenteren. We volgen nog een stukje de N7, maar op een gegeven moment nemen we toch gewoon zomaar ergens een afslag. We willen vandaag niet teveel kilometers maken, en we hoeven nog niet direct in de volgende stad aan te komen. Vandaag dwars door de dorpjes. Het is zo mooi hier. De typische provencaalse huisjes met de blauwe luiken, af en toe wijngaarden, dan weer een kronkelige weg omhoog waarna we getrakteerd worden op schitterende uitzichten.

Lees verder

Dag 2

Slecht geslapen. Steeds wakker worden en dan balen dat het nog nacht is. Ik lijk een geoefend ochtendmens als ik eindelijk m’n bed uit kan springen en met het koffieritueel start. Volgens mij zijn we de eerste die hier vandaag vertrekken. Vreemd, meestal zijn we de afsluiters.

We stellen de navigatie in op Fontainebleau, zonder snelwegen. We hebben geen haast. We rijden via bochtige wegen, vooral tussen de velden. Heel interessant is de omgeving hier (nog?) niet. We stoppen nog even bij een supermarkt om wat avondeten in te slaan. Het worden gebakken aardappelpartjes met een brochette en een salade met groene tomaten.  Niet dat ze nog niet rijp zijn, zo zijn ze gewoon. Denk dat ik er op de terugreis nog meer koop. Een groene tomatensoep, of spaghettisaus…..hoe leuk is dat!

dav
Lees verder