Vandaag ben ik al heel vroeg wakker. Té vroeg eigenlijk. Echt slapen lukt niet meer. Ik zet vast een fluitketel water op, ondertussen was ik me en kleed me aan. Ik laat Luc nog wat verder slapen, en ga met m’n koffie een tijdje in één van de hutten aan het water zitten. Het is stil zo, er is verder niemand.
Lees verder
Met het prachtige uitzicht vanuit het slaapkamerraam in slaap vallen, en wakker worden met uitzicht op een zonnig blauw meer. De Loppis is nog niet open dus we zetten eerst koffie. Om 10 uur wandelen we er naartoe. In een mooie grote houtschuur staan een dertigtal tafels uitgestald vol ouwe en nieuwe ‘rommel’. De eigenaar heeft zelf een deel te koop staan en verhuurt de andere tafels. We kijken wat rond maar zien eigenlijk niks wat we zouden willen kopen. We ruimen de bus in en gaan weer op pad. Vandaag nog eens proberen wat kilometers te maken.
Lees verder
Ik schrik als ik wakker word en naar buiten kijk. Zo laat al? Opstaan! Ik zit recht, kijk op m’n telefoon hoe laat het is, en zie dat het pas half 5 is. Ik kruip nog even terug onder de deken. Enkele uren later moeten we wel opstaan, want de zon schijnt recht de bus in en het voelt alsof de verwarming op 10 staat.
Lees verder
Een wekker hebben we deze woensdagmorgen niet nodig. De tuinman is fluitend aan zijn werkdag begonnen. De haagjes op de camperplaats worden vandaag gesnoeid. Met een kettingzaag. Ik probeer me nog even van het lawaai af te schermen door het dekbed over mijn hoofd te trekken, maar het werkt niet. Het is ook al veel te warm. De zon schijnt volop. Dan maar eruit. We zetten een kan koffie en gaan op het gemak ontbijten. Vandaag geen haast. Pas om half 3 vanmiddag hebben we een afspraak bij de garage. Als ze het dan meteen kunnen repareren kunnen we vandaag nog thuis zijn. Als…
Lees verderEen stralende zon deze dinsdagmorgen. Gisteren vertelde een Nederlandse man ons dat we veel zwarte rook produceren bij het gassen. Ik had al eerder een blazend geluid gehoord, wat uit de motorkap leek te komen, maar dat kon volgens Luc geen kwaad. Nu in combinatie met die zwarte rook toch maar even naar onze garage gebeld. Advies is om zo niet meer tot thuis te rijden maar zo snel mogelijk te laten repareren. We nemen nog snel een koffie, zonder ontbijt, en rijden naar een Ford garage een paar dorpen verderop. In mijn beste Duits leg ik het probleem uit. Ze zetten de camper op de brug en checken de onderkant. Er is een rubber slang kapot. Ze kunnen deze bestellen, maar het is op zijn vroegst morgenmiddag pas binnen. Of we kunnen wachten. 
Nog voor we goed en wel op de snelweg zitten is het alweer gestopt met regenen. De zon komt er steeds meer doorheen, en vanachter de autoramen wordt het al flink warm. Retro fm komt door op de autoradio, en we kunnen echt al die ouwe hits zo meebleren. In theorie. In de praktijk is er maar eentje die dit ook effectief doet. Voor we erg in hebben zijn we al aan de Sontbrug. De dame in het hokje vraagt 62 euro. Luc geeft 70 euro en krijgt 58 Zweedse kronen terug. Alweer zitten we met kronen. Maar nu kunnen we er niks meer mee doen. We krijgen een ticket en hiermee mogen we Zweden verlaten. Toch jammer. Want tegelijk met het verlaten van dit land missen we ook de vele mooie overnachtingsplekken.
Lees verder
Onderweg stoppen we nog eens bij een grote supermarkt. Het is zondag, maar deze is gewoon open. Van 7 uur ’s morgens tot 22 uur’ s avonds zelfs. Ze hebben hier gewone verse broodjes, dus die nemen we wat mee. Terwijl we de boodschappen in de bus laden bedenken we dat we nog 70 kronen hebben. En dat alle washandjes in de wasmand liggen. Naast de supermarkt is de Dollar Store. Een grote winkel waar ze vanalles en nog wat verkopen voor een paar centen. Helaas in de gehele zaak geen washandje te vinden. Handdoeken, toiletspullen, badsponzen, noem het op en ze hebben het. Maar geen washandjes. Voor precies 70 kronen rekenen we een haarklem af, 2 geurkaarsen en een platte schep om dingen om te draaien in een pan. (het zal vast ’n naam hebben, maar ik kom er niet op).
Lees verderHet is alweer middag als we de mooie plek in Fagelsjö verlaten. Onze wasmand raakt zachtjesaan vol. De voorraad lange broeken en truien mindert. We zijn aan onze laatste liter water bezig. We willen een warme douche en haren wassen. Kortom, we moeten nog eens een echte camping uitzoeken. Luc rijdt de E45 weer op, en ik zoek op de app een leuke uit. Voor zover echte campings leuk zijn dan. Eigenlijk staan we gewoon het liefst ergens afgelegen.
Lees verderWe worden wakker en de zon zorgt voor fijne glittertjes op het water. Huh, de zon? Dat voelt als al weer effe geleden. We blijven nog even op bed naar buiten liggen kijken. “Mooi hier, het is net of we in Australië zitten hé”, zegt Luc. “Met al die dennenbomen enzo”. Ik geloof dat aardrijkskunde niet zijn sterkste kant is. We zijn nog steeds de enige op deze plaats. We drinken een koffie, of 2,3,…, en bedenken wat ons plan wordt voor vandaag. De dikke trui kan al snel uit, zo’n lekker weer is het. We hebben geen zin om dan nu veel kilometers te maken. Morgen regent het misschien weer, dus even profiteren nu. Ik doe snel een miniwasje met de hand en hang het tussen de bomen in de zon. 
Kampvuur en koffie bij volle maan, aan de Ljusnan rivier. 
Coffee & Campfires 