Als we op vrijdagochtend ingepakt hebben en met tegenzin onze schaduwplek onder de warme Zuidfranse zon verlaten, hebben we nog een paar dagen om thuis te komen. Luc wil dat in 2 of 3 dagen via de snelweg doen, ik wil het via de kleinere wegen in 3 dagen doen. Luc vindt dat niet haalbaar, ik vind zoveel snelweg te veel snelweg.
Een wekker hebben we deze woensdagmorgen niet nodig. De tuinman is fluitend aan zijn werkdag begonnen. De haagjes op de camperplaats worden vandaag gesnoeid. Met een kettingzaag. Ik probeer me nog even van het lawaai af te schermen door het dekbed over mijn hoofd te trekken, maar het werkt niet. Het is ook al veel te warm. De zon schijnt volop. Dan maar eruit. We zetten een kan koffie en gaan op het gemak ontbijten. Vandaag geen haast. Pas om half 3 vanmiddag hebben we een afspraak bij de garage. Als ze het dan meteen kunnen repareren kunnen we vandaag nog thuis zijn. Als…
Een stralende zon deze dinsdagmorgen. Gisteren vertelde een Nederlandse man ons dat we veel zwarte rook produceren bij het gassen. Ik had al eerder een blazend geluid gehoord, wat uit de motorkap leek te komen, maar dat kon volgens Luc geen kwaad. Nu in combinatie met die zwarte rook toch maar even naar onze garage gebeld. Advies is om zo niet meer tot thuis te rijden maar zo snel mogelijk te laten repareren. We nemen nog snel een koffie, zonder ontbijt, en rijden naar een Ford garage een paar dorpen verderop. In mijn beste Duits leg ik het probleem uit. Ze zetten de camper op de brug en checken de onderkant. Er is een rubber slang kapot. Ze kunnen deze bestellen, maar het is op zijn vroegst morgenmiddag pas binnen. Of we kunnen wachten.
Nog voor we goed en wel op de snelweg zitten is het alweer gestopt met regenen. De zon komt er steeds meer doorheen, en vanachter de autoramen wordt het al flink warm. Retro fm komt door op de autoradio, en we kunnen echt al die ouwe hits zo meebleren. In theorie. In de praktijk is er maar eentje die dit ook effectief doet. Voor we erg in hebben zijn we al aan de Sontbrug. De dame in het hokje vraagt 62 euro. Luc geeft 70 euro en krijgt 58 Zweedse kronen terug. Alweer zitten we met kronen. Maar nu kunnen we er niks meer mee doen. We krijgen een ticket en hiermee mogen we Zweden verlaten. Toch jammer. Want tegelijk met het verlaten van dit land missen we ook de vele mooie overnachtingsplekken.
Het geplande vertrek op 1 augustus om 7 uur, werd toch nog een vertrek pas net na de middag. Er zijn altijd wat meer last minute dingen te doen dan verwacht. Of we doen ze trager dan gedacht, dat kan ook.
We willen redelijk snel in het noorden zijn, dus we gaan de snelweg op. Zonder noemenswaardige opstoppingen bereiken we noord Duitsland. We slaan wat boodschappen in bij een supermarkt, en ik haal gauw nog een doosje pijnstillers bij de apotheek. In mijn beste Duits maak ik een praatje met de apothekeres, en ze hoorde zowaar mijn Franse accent. We vinden een camperplaats in Borgdorf-Seedorf, een stukje voorbij Hamburg. We staan er alleen. Een kleine parking naast een stil weggetje, tegenover een plas water.