Al veel te lang geleden dat we nog eens met de camper weggegaan zijn. Maar nu de koppeling weer gerepareerd is, en het weerbericht de eerste zonnige dag van dit jaar voorspelt, gaan we er maar meteen van profiteren. Na alle gedoe van de laatste tijd is het tijd om effe te ontspannen.

We kunnen niet altijd richting Wallonië gaan natuurlijk, dus we zoeken wat mogelijke plekjes in Vlaanderen en Nederland. Genoeg leuke plekjes. We zijn het snel eens. We kunnen best nog eens richting Wallonië gaan.

Onderweg stoppen we nog effe bij een carwash. Na zolang stilgestaan te hebben mag er eigenlijk wel wat groen van de bus verwijderd worden. We hebben wat haast, dus helemaal perfect is het niet, maar we vinden het voor nu goed genoeg. Bus in en doorrrrr, richting Aywaille.

We gaan zelfs naar een camping waar we al vaker geweest zijn. Maar wel een plekje waar we nog niet eerder gestaan hebben. Alle vaste caravans en bouwsels zijn daar intussen weg. We kiezen de allerlaatste plaats, in de uithoek van de camping. Er zijn weinig andere kampeerders.

We settelen ons aan de rand van rivier de Ambleve. Aan de overkant de geitenberg. Hartstikke steil, en toch lopen de geiten daar gewoon te grazen. Ik krijg het helaas niet duidelijk op de foto. We zetten een opgietfilterkoffie, (what else?) en genieten ondertussen van die eerste zalige zon.

Tegen de avond, als de zon onder is, voel je het direct frisser worden. We wandelen naar de supermarkt, net buiten de camping, en komen terug met stokbrood en kaasfondue. We lenen een stookbak van de camping en Luc heeft, tot onze verbazing, in no time een vuur brandend met behulp van een vuurstaal en wat uitgepluisd touw. Eigenlijk veel leuker zo dan met een aansteker en aanmaakblokjes. Het voelt wat survivallig, ook al zitten we hier gewoon met stroom,  douches, toiletten en op wandelafstand een supermarkt.  De rest van de avond praten we wat bij met een drankje aan het kampvuur. Meer moet het soms niet zijn.

De volgende ochtend is het een heel stuk frisser. Maar, bikkels als we zijn, gaan we toch buiten ontbijten. Allee, ochtend….. eigenlijk is het al brunchen te noemen. We sliepen goed.

Plannen maken is leuk, maar even zo vaak houden we ons daar niet aan. We hebben vandaag helemaal geen zin in een actieve lange wandeling. We slenteren maar wat in de buurt rond.  Kopen nieuwe koffiefilters, een flesje wijn, en snuffelen rond in de brocanteshop. Een winkel waar mensen een rek of stukje ruimte kunnen huren en er hun spullen laten verkopen. De prijzen variëren van ‘we kunnen er maar vanaf zijn’ tot ‘ik probeer of ik het dubbele kan vragen van wat het nieuw in de winkel kost’. Ik zie een superleuk kastje, maar ik koop niks. Nóg niet. Misschien morgen.

De vorige keren dat we op deze camping waren, kon je er wel iets drinken in het café maar nu kun je er ook eten. We maken het ons makkelijk en gaan het eens proberen. Het is er klein maar wel charmant gezellig. We kunnen nog net een plaatsje aan een tafel krijgen,  de rest is gereserveerd. Een koppel dat na ons binnen komt zonder reservatie kan dan ook niet meer gaan zitten. Ik wijs dat het bij ons aan tafel nog kan eventueel. Als ze zouden willen. Het is immers een tafel voor 4 personen. En zo zitten we even later met 2 vreemden aan tafel te eten. Beetje raar, maar soit. Wij verstaan hun niet, zij verstaan ons niet, dus nog privacy genoeg. Luc kiest spareribs, ik kies vol au vent. Boven verwachting lekker, dat moet ik onthouden voor de volgende keer. En eerlijk…. lekkerder dan die ik zelf maak.

Bij het afrekenen vragen we nog een zak stookhout. De voorspelde regen stelt niks voor. Een heel klein beetje miezerig, niets om voor te schuilen. Met nog een koffie aan het kampvuur kunnen we gaan plannen wat we morgen zullen gaan doen. Of niet.