Je zou verwachten dat we na al die jaren wel doorgewinterde kampeerders zouden zijn. En ja, we hebben tevoren de weersvoorspelling gecheckt. In deze korte tijdspanne zou het zowel 27 graden kunnen worden, als een frisse dag met fikse onweersbuien. We zullen het ter plekke wel zien wat het wordt. Onderweg bedenken we ons dat we noch een regenjas ingepakt hebben, noch een zonnebril. Noch een paraplu, noch een zonnebrandcrème.

Het oorspronkelijke idee om een nachtje in Duitsland te gaan staan, aan de Our, hebben we letterlijk moeten laten varen. Na zoveel regen is die flink breed geworden, en zou er geen plek meer zijn op het gras naast de rivier. Dan zoeken we maar een plekje via de website van Campspace. Het wordt een minicamping op de Veluwe. Mini is hier zelfs al een groot woord, want er is maar 1 plek. Mooi, dat hebben wij graag. Het is snel geboekt, en we kunnen vertrekken.

Voor we er arriveren, stoppen we nog gauw even bij de plaatselijke supermarkt. Wat brood en beleg, avondeten, en omdat we thuis niet ontbeten hebben….. koffiekoeken. Het huis van de verhuurders vinden we al snel. We rijden de oprit op, bellen aan, en de verhuurder zegt dat we maar gewoon een plekje moeten uitzoeken ergens. Hun tuin loopt nog ver door naar achter, en dat gedeelte is groen en bos. Aan één zijde zien we wat huisjes staan, buiten hun terrein. Het is ons niet helemaal duidelijk of dit vakantiewoningen zijn of niet. Aan de andere kant hoor je de snelweg. Dit wisten we op voorhand, waren we zelfs nog extra op gewezen, maar het stoort ons totaal niet. Het is een mooi plekje. Wel lijkt het op de foto’s afgelegener dan dat het in werkelijkheid is.

Het is warm. Benauwend warm zelfs. De voorspelde 27 graden wordt niet gehaald, maar het is warm genoeg om wat kleren uit te trekken,  (nee, niet alles) en een wandeltocht te maken. Om vanuit ‘ons kampeerbosje’ het ‘echte bos’ in te wandelen, moeten we eerst een halve kilometer langs een drukke baan, dan oversteken, en het bos in. Na zo’n anderhalf uur vonden we het wel genoeg. Het was wel voor te stellen dat er inderdaad nog onweer zou volgen, zo drukkend warm vonden we het.

Terwijl ik in de bus het eten klaarmaak, wordt het buiten wat donkerder. Er hangen lampjesslingers op enkele plaatsen. Helaas doen ze het niet. Jammer, dat zou anders wel mooi zijn geweest hier. Het begint een beetje te waaien en het wordt wat frisser. Even later neem ik er zelfs een dekentje bij. Toch blijft het nog droog. Op buienradar zien we dat het net langs ons af gaat.

Het is al laat als we dan toch ineens snel de tafel en stoelen moeten binnenzetten, en zelf de bus invluchten. Natuurlijk hadden we liever dat het droog gebleven was, en dat we buiten konden blijven zitten, maar het is wat het is. Gelukkig hebben we hier geen onweer. Daarbij, dat geluid op het dak is wel heel gezellig. Slapen is zo ook geen probleem. Integendeel. Zelfs de geluiden van de snelweg  horen we al niet meer.

Als we wakker worden is het al laat. De regen is gestopt, maar de zon ook. Luc zet een kan koffie, en ik dek de ontbijttafel. Ik pak er weer een dekentje bij, dat zit fijner dan met een jas aan. Ik denk dat ik die zelfs niet eens meegenomen heb.

Zo één nachtje weg is toch eigenlijk wat te kort hè, maar soit.  Kort na de middag pakken we in, en zetten de navigatie weer op thuis. Zonder snelweg. Als het droog blijft stoppen we misschien onderweg nog wel ergens.

Het begin van de terugweg was nog wel mooi. Rustige wegen door bossen en natuur, maar even later reden we alleen nog maar op drukke wegen en door steden. Dan maar de snelweg op. Het weer wisselt, en we besluiten geen wandelroute meer te gaan doen. We gaan voor het iets minder sportieve plan B. Skol!