Om 8 uur gaat de wekker, maar ik zet ‘m uit en slaap weer verder. Een uurtje later schrikken we wakker van een luid gebons op de bus. Luc schuift de deur open en een vrolijke boer verwelkomt ons met een bonjour, intussen zijn portemonnee openhoudend ten teken dat ie zijn 5 euro komt innen.

Het is nog wat fris, het waait, en de zon schijnt flauwtjes. Maar het is droog! We zetten koffie, installeren ons buiten voor een snel ontbijt, ruimen op en zijn weer klaar voor vertrek. We voeren een random plaatsnaam in Bretagne in op de navigatie, en vertrekken weer door de binnenwegen.

Één keer moeten we via haarspeldbochten een heel eind bergaf. Dat was wel leuk. En dat is altijd weer spannend als er een tegenligger is. De rest van de binnenweggetjes slingeren door velden, weilanden en troosteloze dorpjes. Halverwege de middag besluiten we om dan toch maar weer een stuk peage te nemen. De zon blijft afwisselen met soms flinke regenbuien. Voorlopig voelen we nog geen drang om ons al ergens te installeren. Eerst even wat kilometers maken. Soms met de ruitenwissers aan, soms met de zonneklep naar beneden.

Tegen de avond vinden we dat we wel weer genoeg gereden hebben, en ik zoek weer op de app naar een plek in de buurt om te slapen. We gaan gewoon de eerstvolgende proberen, en als dat niks is rijden we naar de volgende. Nog geen kwartier later draaien we de bus een lange oprit in naar de camping. Het ziet er mooi uit. Een grote gerenoveerde boerderij met dito stallen. Alles met oog voor detail ingericht. In mijn beste Frans vraag ik bij de receptie of we een nacht kunnen staan. De eigenaar blijkt een Brit te zijn, en dat maakt de conversatie wel net iets vlotter voor mij. We krijgen uitleg over de camping en faciliteiten, en mogen een vrije plek uitkiezen. Die zijn er genoeg, want het hoogseizoen is uiteraard al voorbij. Het hele terrein is mooi verdeeld in zones met kampeerplekken, alsof je in een park kampeert. De plaatsen zijn ruim, en bieden indien gewenst ook wat privacy. Topplek. En maar 19 euro incl. stroom. We hadden het slechter kunnen treffen.

We besluiten vandaag hier een hapje te eten in de bistro van de camping. Daar aangekomen blijkt het fully booked te zijn. Wel kunnen we eventueel nog buiten op het terras plaatsnemen. Het is wat frisjes, maar bon, we doen dat dan maar. We geven onze bestelling door, en even later komt de eigenaar melden dat er binnen iemand geannuleerd heeft, dus we mogen daar gaan zitten. De kaart is heel eenvoudig. Niet erg, hoeven we ook niet lang te twijfelen. Een beefburger menu voor Luc, en een vegan burger menu voor mij.

Na het bijhorende karafje wijn, en het terug wandelen naar de bus, hebben we zin in een koffie. Buiten is het wat fris en vochtig, maar met een dekentje en een dampende mok koffie nog wel te doen.

In het dorp zelf is een feest. Of een evenement. We weten het niet precies. Vlak naast de camping in ieder geval. Een enthousiaste dj draait al de hele avond luidruchtig, vooral jaren ’70 en ’80, plaatjes. Het stoort ons niet. Klokslag 23 uur wordt de camper mooi verlicht onder luid geknal. Zo feestelijk. We voelen ons alsof we de honderdduizendste bezoekers zijn van de camping.