Ik schuif het gordijntje van het ‘slaapkamerraam’ open, en zie dat de maan nog schijnt als mijn wekker om 7 uur afloopt. Het is vandaag markt in Nyons, en ik heb gelezen dat je het beste vroeg kunt gaan als je niet over de koppen wilt lopen. Aangezien ik nooit zo’n koploper ben geweest sta ik dan maar op tijd op. Luc twijfelt nog of ie mee gaat en draait zich nog eens om.

Het is zo’n drieënhalf kilometer wandelen vanaf onze slaapplek tot het centrum. Ik zet 1 kopje koffie om toch iets wakkerder te worden, en tegen dat ik mijn wandelschoenen dichtstrik heeft Luc ook besloten om mee te gaan in plaats van uitslapen.

De wandeling naar het centrum is wat minder. Je moet via de doorgaande weg, en er is hier geen rekening gehouden met de veiligheid van eventuele voetgangers of fietsers. Het is op sommige stukken uitkijken geblazen. We zijn echt nog vroeg, de meeste kraampjes zijn nog aan het klaarzetten, en het is erg rustig. In verschillende straatjes en pleinen worden waren uitgestald. Van lokale producten zoals olijfolie, kruiden, kaas, worst, groenten en fruit tot aan keramiek, sieraden, kleren, tassen etc. Sommigen lijken het gewoon random op een tafel te plaatsen, andere maken er een mooi schilderijtje van zoals ze het uitstallen.

Hier en daar een straatmuzikant op een hoek die voor wat extra sfeer zorgt, en terrasjes waar al vroeg wijn geschonken wordt. Wij slenteren wat over de markt. En nog eens, omdat de eerste keer nog niet alle kraampjes klaar waren. Het is spijtig dat ik niet allerlei etenswaren kan inslaan. Of beter gezegd, ik kan het niet lang bewaren in de bus, dus da’s ook zonde dan. Bij de kaasboer kopen we, na wat te hebben mogen proeven, 4 verschillende stukken kaas. Eigenlijk niet alleen omdat ze lekker zijn, ook om de kleurtjes. Behalve de gewone kleur kaas ook nog een paarse (lavendel met nog iets) , een fuchsiaroze (tomaat met nog iets) en een veelkleurige (3 pittige pepers). Bij een zeepkraam kan ik me natuurlijk ook weer niet inhouden en kies er 5 uit. Een economische zet, dan zijn ze per stuk goedkoper. Luc koopt nog wat worstjes, en bij de bakker bestellen we een bagetje. Daarna hoef ik alleen nog maar een gezellige boodschappentas te kopen om alles mee terug naar de bus te krijgen.

Tegen dan is het ook al 11 uur geweest, en is het inmiddels erg druk. De straatjes lopen vol, de terasjes idem dito. De temperatuur stijgt naar standje zomer, dus we wandelen weer naar de bus. We hebben nog geen zin om te gaan rijden, maar we zitten op onze kampeerplek in de volle zon en alhoewel de meesten daar voor zouden tekenen, willen wij liever wat meer schaduw. Gelukkig is het geen probleem dat we een andere plek innemen. En deze plek vinden we zelfs nog mooier ook.

Het lijkt wel één groot privéstrand hier. Maar dan met stenen in plaats van zand. We wandelen wat over het stenenstrand en door de rivier. Af en toe staat er wat wind en dan is het goed uit te houden.

We hebben vandaag al weer heel wat kilometers in de benen, dus kunnen we nu wel lekker niksen in de zon. En een beetje Zuid-Frans doen. Met een wijntje en een kaasplankje. Een beetje maar. We sharen heel verstandig één glaasje met z’n tweeën. Omdat het te warm is. En oké…. ook omdat we eigenlijk maar één echt wijnglas hebben.

We zitten nog een tijd op ‘ons stenenstrand’ in de volle zon, met wat wind, te bruinen (wishful thinking). Vroegavond, zo rond kwart voor 7, verdwijnt de zon achter de berg. Zo snel ineens, we zien haar gewoon zakken. En dan is het ook meteen afgekoeld, mede door de stevige bries die er staat. Zo zit je om half 7 nog te puffen onder de zon, en zo zit je om 7 uur met een omslagdoek aan een verse hete koffie.

Na die koffie en het eten gaat de wind liggen en is het nog best aangenaam buiten. Wat sfeerverlichting aansteken, een wijntje erbij, en een spelletje spelen. Ik heb er eentje gemaakt van stenen, die liggen er hier zat, en we spelen het twee keer. Eén keer gelijkspel, en één keer wint Luc. Oxo. Stom spel. Maar Luc wil het hier vermeld hebben dat hij won. Bij deze. Nu nog even profiteren van de laatste avond in het zuiden. Morgen helaas alweer een heel eind richting huiswaarts. Het gaat te snel.