Het werd hier vannacht niet echt donker. Verschillende keren wakker geworden dat ik dacht dat het al ochtend was. De maan scheen op de stenige ondergrond, en veel van die stenen hebben hier een soort glittertjes, wat een leuk effect gaf. Ook de wolken veranderen hier met de minuut. Donkere, lichte, witte, en zelfs wat rode toen de zon opkwam. Eindelijk zie ik eens een zonsopgang tijdens deze reis. Ik ben meteen klaarwakker, tuimel over Luc heen het bed uit, en kan nog net wat mooie beelden vastleggen alvorens het vurige weer verdwenen is.

Vandaag op de planning, (jaha, soms hebben wij een planning) een wandeling naar Gorges d’Héric. Een pittige wandeling, maar wel via een goed begaanbaar pad naar boven de bergen in. We gaan morgen onze kuiten voelen. Of misschien wel elke spier in onze benen. Maar het was de moeite. Wat een natuurpracht.

Beelden zeggen genoeg

Rotsen, bergen, stenen, watervalletjes, en af en toe weer van dat mooi helder groen water. Ik maak zoveel foto’s dat het onmogelijk is om er nu maar een handjevol te selecteren en hier te plaatsen. We houden er nog tientallen over, en we gaan deze gewoon hier door gooien. En verder geen tekst meer. Beelden zeggen genoeg. Wij zijn te moe.