Het is bewolkt als we opstaan, maar de zon laat zich al een heel klein beetje zien. We staan in de enorme tuin van het kasteel, waarvan de eigenaar tevens een wijnproducent is. Ruimte zat hier.

Tegen dat we de koffie en het ontbijt buiten op tafel hebben staan, is het al behoorlijk warm. Zo warm zelfs dat we de stoelen een stukje verschuiven naar een schaduwplek. We doen op ons gemak, en bekijken intussen wat opties om naartoe te rijden. Ver willen we niet rijden, het is wel mooi hier, en dat geldt ook voor het weer. Het eerste plan is een camping in Béziers, zo’n 10 kilometer verder. Net voor we er zijn slaan we nog wat boodschappen in voor enkele dagen. Het is een megagrote supermarkt, bijna een compleet overdekt winkelcentrum, dus het duurt even voor we alles gevonden hebben. Als we de boodschappen in de bus aan het laden zijn, hebben we eigenlijk ineens toch geen zin meer om in een grotere stad te blijven. We verzetten opnieuw de navigatie en rijden zo’n 50 kilometer verder naar een kleine camping, in een dorp wat maar amper op de kaart staat. Raampje open, genieten van het uitzicht, en af en toe een stukje vastleggen op foto.

“Kies maar een plekje” , zegt de eigenares (of werkneemster, dat kan natuurlijk ook) van de camping. Ook hier nog plaats genoeg. Voordeel van in september vakantie te hebben. We hebben een partytent-achtig afdakje langs de bus, waaronder een picknickbank staat. Handig. Hoeven we onze luifel niet uit te draaien, en de tafel niet in elkaar te zetten. De camping is eenvoudig maar gemoedelijk. Het uitzicht is mooi en de zon schijnt, wat wil je nog meer.

Het dorpje is op wandelafstand, en dat doen we dan ook maar meteen even. Er is niks te zien. Er zijn wel een paar winkeltjes en horecazaken, maar hier is zowat alles fermé le lundi. Goed dat we helemaal zelfvoorzienend zijn en genoeg proviand hebben voor de komende dagen. Terwijl we terug de camping op wandelen, parkeert er een foodtruck aan de ingang. Tja.

Ik zet m’n intussen onmisbare wonderpan weer op het vuur, en als ie voorverwarmd is doe ik er ovenfrites in. Ik warm boulettes au curry sauce op, (vertaling: bouletten in curry saus) en snijd wat groentes voor in de sla. We beginnen langzaamaan voorzichtig plannen te smeden om ook een foodtruck te beginnen.

We blijven nog wat buiten zitten, onder ons tuinpaviljoen. Donkere wolken pakken samen boven de berg terwijl de zon langzaam wegzakt, een stevige wind zet op, en wij klemmen onze bekers hete koffie goed in de handen. Tijd om naar binnen te verhuizen. Da’s dan weer het nadeel van pas in september vakantie te hebben.