Ik ben even de tel kwijt. Gisteren was het er dus niet meer van gekomen. We hebben in de voormiddag gewoon lui aan het water gezeten. De zon scheen hard, maar er stond ook een stevige wind, dus ik kon het deze keer goed uithouden pal in de zon. Met een beetje geluk ga ik zo ook nog eens heel bruin worden. Voor de zekerheid smeer ik me toch maar in tegen het verbranden.

We gaan met de camper boodschappen doen, en niet te voet zoals het oorspronkelijke plan was. Er is een mini supermarkt in het dorp, maar de weg er naartoe heeft geen voetpad of fietspad ernaast, da’s niet echt fijn wandelen dan. Als we terug zijn op de camping trekken we wel onze wandelschoenen aan. We zien wel of we ergens een pad in kunnen slaan.

We vinden een wandelroute, en volgen dit een deel. We lopen vooral door weilanden en af en toe een paadje naast de rivier. Spectaculaire foto’s heb ik niet kunnen maken. Het voordeel is dat we ook niet teveel hoeven klimmen.

Op de laatste foto lijkt het alsof het al donker is, maar zó lang was de tocht nu ook weer niet. Denk dat het komt omdat ik het tegen de zon in genomen heb.

Tegen de avond maak ik een verse spaghetti bolognese. Met wat parmezaanse kaas en stokbrood. Ik heb meer dan genoeg saus, dus ik heb al een idee wat we woensdag zullen eten.

Luc gaat afwassen, en ik ga douchen. Ik vind dat een perfecte rolverdeling. Er heeft net tevoren al een hele grote groep van een schoolkamp op een verder gelegen veldje gedoucht. Het warme water bleek hierdoor zo goed als op te zijn. Ik heb moeten douchen met lauw tot koud water. Gelukkig kan ik er tegen. Luc wacht tot de volgende ochtend voor een warme douche.

We zien dat de kantine nog open is. We gaan even een wijntje cq biertje drinken. We installeren ons aan de toog en raken aan de praat met de eigenaar, oorspronkelijk ook van Lommel, dus gespreksstof genoeg. Al gauw zijn we enige wijntjes/biertjes/uurtjes later en wordt het tijd ons bed in te rollen.

Deze morgen werd het, hoe kan het ook anders, weer uitslapen. Tot een uur of 9. Luc zette de fluitketel op het vuur, en even later kreeg ik heerlijk koffie op bed. Dat romantische moment duurde exact 10 seconden. Toen lag de helft van mijn koffie op het dekbed. Toen maar opstaan, dekbed in de zon en wind, en wij veilig met koffie en ontbijt buiten op onze campingstoelen aan onze campingtafel. Het is nu net middag. Luc heeft zijn warme douche gehad terwijl ik een blog typ. Nu zullen we eens gaan bekijken waar we straks gaan staan.

Update:   Het is Durbuy geworden. Amper 10 km verder, maar we kunnen dit deel van België niet verlaten zonder nog eens in Durbuy te stoppen. We zijn hier al een paar keer geweest, laatste keer was met oud en nieuw. Net buiten het centrum is een camperplaats, ook hier weer aan een riviertje. Normaal houden we allebei niet zo van toeristisch, maar Durbuy vinden we een uitzondering. Ondanks de vele toeristen zijn we hier graag. Vanaf de camperplaats wandel je ook zo het centrum in, wat ook enorm fijn is. We installeren ons weer met onze kont naar het water. Weer een prachtig uitzicht morgen vanaf bed als we wakker worden.

We melden ons aan, en wandelen dan naar de stad. Groot woord, maar het is een stad. Al is het het kleinste stadje van België, of zelfs Europa?

Het is weer zomers weer met een hardwerkende zon, dus geen ideaal weer om echt mooie foto’s te maken van de omgeving. Dat zal voor later zijn. We spotten onderweg een reiger aan het water. Het beest blijft keurig poseren.

Het is te warm om in het stadje rond te blijven lopen, dus nog even wat drinken aan de camper. Er stopt een motor aan onze plaats. ‘Goeiemiddag!’ Een oude bekende van de schietclub bij Luik had mijn busje-aan-het-water-foto op facebook gezien, herkende de plaats (zijn woonplaats) en kwam even langs. Erg leuk.

Vanavond niet zo’n zin in ‘thuis’ eten, de bolognese saus zal morgen ook nog wel goed zijn. We kuieren weer Durbuy in, en nemen plaats bij ‘7 by Juliëtte’. (Uitspreken op z’n Frans, dan klinkt het wél chique).  Het ziet er uitnodigend gezellig uit, met veel robuuste meubeltjes. De kaart is vrij beperkt, maar dat geeft niet. Hamburger met frietjes smaakt meestal wel.

Omdat we er echt wel gezellig zitten drinken we er nog een paar. De sfeerverlichting buiten brandt al, als achtergrondmuziek klinken bands als  AC/DC en Guns n’ Roses uit de speakers, en een kaarsje op tafel wordt aangestoken. Romantischer dan dit kan bijna niet.

Het is alweer donker als we naar de camper wandelen. Te donker nu voor leuke  foto’s eigenlijk. (Met de telefoon, ik ga toch eens moeten leren fotograferen met een echte camera)

We hebben zin in nog een koffieke als afsluiter. Even later zitten we in het donker naast de bus met een dampende kop koffie. De witte maan schijnt helder door de takken op de rivier waardoor je het water zilver ziet glinsteren. Veel sterren, het geluid van een rustig kabbelend riviertje, en een uil die oehoet op de achtergrond ergens in het bos.

Hoezo, het kon bijna niet romantischer? 😉