En we hadden nog zo afgesproken: we springen om 8 uur uit bed.
En zo geschiede.
Niet.
De wekker liep af, maar er scheen nog geen zon. Buiten kijkend zagen we de dauw op het gras. Het was nog steenkoud. We kruipen nog heel eventjes onder de deken. Rond 10 uur laat de zon zich weer een beetje zien, en wij staan dan ook maar op. We hebben schaduw voor de bus, dus we plaatsen de tafel een stukje verder. Heerlijk zo in de ochtendzon. Het gaat hier snel met het wisselvallige weer. Nog voor de koffie klaar is hebben we de tafel weer naar een schaduwplek verhuisd. Het ene moment heb je je nog in een omslagdoek gewikkeld tegen de kou, het andere moment brandt de zon op je vel.

Hoewel we hier in principe op een mooie plaats staan, besluiten we toch verder te trekken. De wc’s en douches zijn hier niet zo super. Ook is mijn gratis databundel bij mn herlaadkaart alweer bijna op. En hier is geen wifi. Gelukkig zijn we verder wel heel mobiel dus we pakken in en zijn weer weg.

Een uurtje later zijn we in Hotton op een camping. Een ander soort camping, maar ook hier staan we weer aan het water. De achterkant van de bus plaatsen we richting de rivier, dan hebben we een mooi uitzicht als we wakker worden. Een ruime plek tussen 2 haagjes in. Het heeft zo zijn voor- en nadelen. De toiletten en douches zijn de beste die we in deze tweeënhalve week gezien hebben, dus we staan goed. Er is wifi aan de bistro en het terras, maar ik heb soms het geluk dat ik het aan onze bus ook heb.

Ook heel erg handig zijn de pijlen met plaatsnamen en afstanden. We weten direct hoe ver het nog is naar huis.

(De eigenaren van deze camping blijken afkomstig te zijn van Lommel)
Misschien blijven we hier wel echt langer dan een dag.

Ik maak een verse groentesoep. Met zelfgemaakte soepballetjes zelfs. Niet alleen omdat ik ze niet kant en klaar in de supermarkt vond, maar vooral omdat ik weet dat ons Nina dan weer erg onder de indruk is, als ze dit leest.

Als we ’s avonds gezellig met z’n tweeën de afwas staan te doen komt er een medekampeerster bijstaan. ‘Ik ben jarig, komen jullie straks ook een stukje appeltaart eten? Gezellig bij het kampvuur!’ 

We drinken eerst nog een koffie aan de bus en gaan dan naar het veldje waar het kampvuur is. We feliciteren de jarige, en schuiven met een stuk appeltaart mee aan het vuur. Met onze kont op een boomstam. Later op de avond zijn er enkelen die het, ondanks het vuur, toch koud krijgen en zoeken hun tent terug op. Wij gaan ook maar weer naar de bus. De douches zijn helaas net gesloten, dus dat zal voor morgenvroeg zijn. Het zal nodig zijn, ik vermoed dat m’n haren helemaal naar de rook ruiken.