En dan worden we zomaar pas om half 10 wakker. Slapen lukt hier echt wel goed! Nog meer uitslapen zullen we maar niet meer doen, want de temperatuur begint al aardig op te lopen. Na de gebruikelijke ochtendrituelen is het alweer zo heet dat we er tegenop zien om de luifel terug in te draaien en alles in te laden. Tegen de middag zijn we dan toch eindelijk zo ver, en rijden we weer verder. Of eigenlijk rijden we terug. We hebben besloten om niet verder richting Cote d’azur te gaan. Ook Spanje en Italië worden geschrapt van de ‘eventuele bestemmingen’. Het wordt ons echt te heet hier.

Uiteraard wisten we dat dat de bedoeling is van het Zuiden, maar we hadden het in september toch iets lager verwacht. We gaan op het gemak weer binnendoor richting het Noorden van Frankrijk, en we zien wel waar de temperatuur wat draaglijker wordt. We kunnen de laatste week ook gewoon in de Ardennen doorbrengen. Het wordt misschien te cliché om te melden, maar de routes hier blijven prachtig. Wisselende landschappen, uitgestrekte bossen met kleine weggetjes, bergwegen die in kringetjes naar boven en beneden draaien, grotere wegen door stadjes, smalle steegjes door dorpjes, oude en nieuwere industriezones, en veel rotondes. De Fransen lijken dol te zijn op rotondes.

We slaan onderweg nog wat stokbrood in en wat blikjes fris. Ook maar een flesje zonnebrand gekocht voor mij. Ik ben al behoorlijk rood. Op een picknickplaats onderweg stoppen we nog even voor koffie en rijden dan weer een eindje door. We hebben toch alweer ruim 200 kilometers gereden zonder pech onderweg! *afklopt*

Ergens op een klein weggetje buiten een dorp zien we rond 18 uur een camping liggen. We stoppen, bekijken het even snel, en zoeken er een plek uit voor de nacht. Vlakbij een meertje, en totaal niet meer druk op deze camping. Het is echt een voordeel om na het hoogseizoen pas vakantie te hebben.
De temperatuur is nu aangenaam. De zon verdwijnt af en toe achter de wolken, en er waait zelfs een frisse wind. Heerlijk. We wandelen wat over de camping, langs het meer, en door het naastgelegen park. Koken hoef ik niet meer, ik moet alleen maar de overschot van gisteren opwarmen.
’s Avonds buiten is het pikkedonker, met het geluid van krekels op de achtergrond. Je ziet alleen af en toe de lichten van een auto door de straat die naast de camping loopt. En heel af en toe een bliksemflits achter de berg, maar het lijkt ver weg. Dat is dan wel weer het nadeel van pas in september te gaan, het is al vroeger donker. Op het moment dat ik dit typ is het bijna 22 uur, en begint het fris te worden buiten. Maar dat is niet erg, slapen we straks nog eens goed :