Eigenlijk niet zo’n geweldige titel hè, dag 5, maar als ik ineens iets anders plaats wordt het misschien wat verwarrend ;p

Vaak wakker geworden vannacht. Als ik dan op de klok keek was het steeds veel te vroeg om op te staan. Als het licht begint te worden val ik alsnog in een diepe slaap om rond half 10 pas weer wakker te worden. De koffie is net klaar. Op het gemak ontbijten we buiten waar de zon al een beetje tussen de bomen door komt piepen.

Onze strakke planning is dat we tegen de middag weer vertrekken. Met een beetje tegenzin ga ik met mijn jetonneke naar de douche. Het sanitair is hier nogal gedateerd, maar soit. Als ik me in een meer kan wassen moet dat ook lukken in een oubollige badkamer. De douche blijkt zalig te zijn. Ruim voldoende water, warm genoeg, en een krachtige straal. Ik maak er maar meteen een opruimdag van. Alle was prop ik in een waterdichte bak. Vul het verder met warm water en wasmiddel, en zet het achterin de bus. Volautomatische wasmachine, dat begint te werken zogauw we het busje starten.

We vertrekken inderdaad rond het middaguur. Richting het zuiden, via kleine wegen. De wijngaarden hebben we al achter ons gelaten. De uitzichten zijn wisselend nu. Het ene moment vlakke hooivelden, dan weer bergen. In de verte mooie hoge bergen waarvan de toppen in de mist verdwijnen. Ik krijg het niet zo mooi op de foto als dat het er in het echt uitziet.

Bij een supermarkt slaan we onderweg weer wat eten in. Laat in de middag vinden we het tijd om een camping op te zoeken. De eerste die we tegenkomen vinden we niet zo tof, dus we besluiten de volgende te nemen. Die ziet er op de site indrukwekkend uit, aan een mooi groot meer. Dat mooi groot meer was er wel, maar de camping lag er niet net naast. Dat lag een stukje verderop en bestond uit vooral vaste caravans. De receptie was nog niet open, maar een vriendelijke (lees: ambetante dronken) Fransman wilde ons wel een plaats aanwijzen en ratelde aan één stuk door. Taaltechnisch konden we de discussie niet winnen  dus hebben op een gegeven moment gewoon ‘merci’ geroepen, terug in de bus gesprongen en ‘m verdwaasd achterlatend. We hadden onderweg ook nog een bordje gezien met een pijl naar een kampeerplek bij de boer, het zou allicht beter zijn.

De ontvangst was er in ieder geval al een stuk leuker. We zijn nog maar amper de bus uitgestapt of we horen drie keer achter elkaar ‘bonjour!’. Drie breed lachende kleine kinders heten ons welkom. De boerin komt er ook aan, en legt uit dat we mogen gaan staan waar we willen. Er is plek zat.

We spoelen de was uit en hangen het aan de lijn. Het wasmachine heeft gewerkt, alles is proper en ruikt weer fris. Ik maak een pan campingchili, en samen met een stokbrood smaakt dat goed. Oké, ik ben iets te kwistig geweest met de chilipeper, maar voor zo uit m’n hoofd zonder recept keur ik het goed.

Aangezien ik gisteren aan onze dochter beloofd heb vandaag een langere lap tekst neer te zetten begin ik aan deze blog. (Dus Nina….bij deze hè ;)) Er zit niks anders op voor Luc dan alleen de afwas te gaan doen.

Het dochtertje van de boerin komt ons nog een kadootje brengen. Ze heeft fruit geplukt voor ons. Kei lief! We hebben nog even een discussie. Zij zegt dat Nederlands te moeilijk is, ik beweer dat Frans moeilijker is. We raken het niet eens. 

Nu gaan we er nog eentje drinken. Het is nog heerlijk buiten. Morgen zakken we nog een stukje verder af naar het zuiden.