We lijken weer in ons normale ritme te zitten. We worden pas rond 9 uur wakker, en starten langzaam op. Koffiedrinkend zien we een eindje verderop een koppel hun tent afbreken, en een heleboel spullen sorteren, vouwen, inklappen en in de auto proberen passen. Het is een precisiewerkje. Uiteindelijk tegen de middag klappen wij onze stoeltjes ook in. Rollen de luifel in, deur dicht en gaan. We zijn nog net iets eerder weg dan het tentkoppel.
We vervolgen de oude N7. We passeren lelijke stadjes, en ook het uitzicht valt wat tegen. We denken erover om een deel van deze route over te slaan en toch een stukje snelweg te nemen. Eerst stoppen we nog even aan de Notre dame de la route. Een kapelletje in Fontenay-sur-Loing waar vroeger de reizigers en pelgrims kwamen vragen om een veilige reis. Nog steeds ligt er een boek waar je iets in kunt noteren. Ook ligt er een grote zak Ikea theelichtjes. Ik noteer iets in het boek, en steek een kaarsje aan.



Ik geloof dat het werkt, want een eindje verder rij ik gewoon ineens zelf op de snelweg. En het gaat nog goed ook. (Snelwegfobie)
Snelweg is wat saai, maar het schiet wel wat beter op. Algauw rijden we Bourgogne in, en wordt het mooier. We verlaten de snelweg weer, en tussen de vele wijngaarden gaan we op zoek naar een overnachtingsplek. We vinden een camping. We rijden binnen, maar de receptie is al gesloten. Er hangt een briefje dat je in dat geval gewoon zelf een plaats kunt zoeken en de volgende dag je komen melden. Het blijkt een ontzettende drukke camping te zijn, met hele rijen kleine plaatsen tussen hegjes. Dat hadden we niet verwacht in september. We rijden rond, en overal worden we aangekeken door bejaarde Hollandse ogen tussen hegjes. We rijden weer stilletjes naar de uitgang, en gaan op zoek naar een andere plaats. In Mercurey belanden we op een gratis camperplaats. Er zijn geen voorzieningen. Geen Hollandse bejaarden. Enkel een grasveld met bomen en bankjes aan een vijver. Zalig! 



Na een avondmaal, koffie en wijntje is het goed donker. De omgeving verkennen zal voor morgen zijn. Of niet. Dat zien we morgen wel weer.