
We hadden een heel klein beetje schrik voor vandaag. Het zou echt heel warm worden, 31 graden. Dat werd het ook. De bomen zorgden voor een deel schaduw in ‘onze voortuin’ en er stond een flinke wind. Het voelde totaal niet als 31 graden.
Lees verder

We hadden een heel klein beetje schrik voor vandaag. Het zou echt heel warm worden, 31 graden. Dat werd het ook. De bomen zorgden voor een deel schaduw in ‘onze voortuin’ en er stond een flinke wind. Het voelde totaal niet als 31 graden.
Lees verder
En dan heb je ineens een ochtend dat je allebei pas om 10 uur wakker wordt! Een groot deel van de kampeerders is al vertrokken, maar daar hebben we gewoon doorheen geslapen dan. Er staan nog enkele campers en caravans en er arriveren zelfs al een paar nieuwe. We doen op ons gemak, we moeten nog bedenken of we nog een nachtje blijven of niet. Binnen 1 kilometer is een buurtsuper waar we naartoe kunnen wandelen, avondeten inslaan, en dan vanavond de grill aansteken in de kota. Aanlokkelijk idee, maar de regen en de koude wind zorgen ervoor dat we dan toch maar inpakken en verder rijden. Bij de buurtsuper slaan we wat eten en een wandelstok in. Niet zomaar een stok. Een stok met ingebouwd kompas. Ik zweer het je…. wij verdwalen nooit meer tijdens wandeltochten.
Lees verder
Wat een intense nacht. Wat een pittige nacht. Wat een onvergetelijke nacht. En vooral ook, wat een korte nacht! Als je het al een nacht kunt noemen. Slapen kwam er amper van. Rond half 5 dan eindelijk doodop in slaap vallen, maar voor de klok van 6 alweer ̶f̶r̶i̶s̶ ̶f̶r̶u̶i̶t̶i̶g̶ ̶v̶r̶o̶l̶i̶j̶k̶ onder de douche staan.
Lees verder
Vandaag ben ik al heel vroeg wakker. Té vroeg eigenlijk. Echt slapen lukt niet meer. Ik zet vast een fluitketel water op, ondertussen was ik me en kleed me aan. Ik laat Luc nog wat verder slapen, en ga met m’n koffie een tijdje in één van de hutten aan het water zitten. Het is stil zo, er is verder niemand.
Lees verder