Er bestaat niet zoiets als slecht weer, begint een gezegde. Toch vinden wij de aanhoudende regen dicht in de buurt komen van slecht weer. Nu we zo kort bij huis zijn en de vakantie bijna afgelopen is, kunnen we net zo goed gewoon doorrijden.

Het valt me onderweg ineens op dat de motor van ons busje er bijna 350.000 km op heeft zitten. Uiteraard wil ik daar een foto van. Helaas zitten we op de snelweg en lukt dat niet zo goed. We hopen op een flinke file en voor deze keer wordt onze wens vervuld. Ik kan op m’n gemak,  zonder in de weg zittende wijzer, het getal op de plaat krijgen.

We draaien nog even een klein stukje Nederland in, en doen nog een paar inkopen bij een grote kampeerwinkel daar, Obelink. Het is er behoorlijk druk. We blijven niet langer dan nodig en zetten de navigatie op thuis. Rond half 8 komen we in Lommel en gaan nog ergens een hapje eten. Een luxe die we al even niet meer gewend zijn. Ook niet gemist hebben overigens.

Rond 21 uur ’s avonds zijn we thuis. Twee dagen vroeger dan gepland dus eigenlijk. Het geeft niet. Het is hier ook goed. En stiekem verwachten we dat hier morgenvroeg gewoon een verse pot koffie aan de deur afgeleverd wordt.

Ons busje heeft deze 3 weken toch maar mooi 6.280 kilometer afgelegd. Zonder ook maar één keer in noodloop te gaan of stil te vallen. We durven onderhand te geloven dat ie eindelijk echt gerepareerd is. Hopelijk houdt ie het nog heel veel nieuwe roadtrips vol, we zijn ‘m nog niet beu.