Als we alles weer ingepakt hebben voor vertrek, wandelen we naar de winkelruimte in de schuur van de kampeerboer. Het is een self-service winkel waar je, behalve het overnachtingstarief van zo’n 25 euro, ook producten van de boerderij kunt kopen. We komen er niet achter welke producten. De deur is gesloten en is enkel te openen als je een code scant en je je identificeert middels een Zweedse bankapp. Er is geen brievenbus voor cash, er staat geen rekeningnummer genoteerd en er is verder niemand aanwezig.

Wat nu? Blijven wachten tot we iemand zien? Maar het is al bijna middag en we hebben sinds we hier zijn nog niemand gezien. We kijken elkaar aan en hebben aan één blik voldoende om te weten wat we moeten doen. Als Bonnie & Clyde….. bus in en gas erop! Het was tóch veel te duur voor wat het was bovendien. Als we even later een parking oprijden om een nieuwe kan koffie te zetten, komen er ineens 2 politiewagens aangescheurd met loeiende sirenes. We kijken geamuseeerd toe hoe ze ons straal voorbij rijden.

Op de planning vandaag een bezoekje aan een elandboerderij. Of elandpark. Het is me niet helemaal duidelijk. Onderweg zien we 2 kraanvogels. Effe stoppen voor een foto. Het zijn de enige kraanvogels die we deze vakantie gezien hebben.

Het elandpark valt wat tegen. Aan de ingang is een grote winkel waar je vanalles kunt kopen waar een eland op staat. Allerlei prullaria dus weer voor de toeristen. Wij kopen alleen entree tickets voor het park. We krijgen allebei een bosje takken wat we aan de elanden mogen voeren. Het park is verdeeld in enkele omheinde weides waar elanden lopen. Niet veel. Een stuk of 8 in totaal, als we het goed geteld hebben. Ook nog een paar geiten en varkens. Ik vind dat de elanden best een grote bek hebben dus ik geef mijn bosje takken nog niet af. Even later zie ik 2 kleine kindjes die de aandacht van een eland proberen trekken. Ik denk, die vingertjes groeien misschien nog terug aan, en geef ze mijn takken. Enthousiast voeren ze zo’n beest, enthousiast eet de eland de takken. Het gaat goed.

We hadden gedacht dat de beesten veel meer ruimte zouden hebben en wij zelf dan ook veel meer hadden moeten wandelen. Maar binnen een uur hebben we het al wel gezien en zijn we weer terug aan de bus. Onderweg nog wat boodschappen en daarna maar weer alvast een stukje verder richting huis.

Tegen half 6 gaan we de Øresundsbron over. Ook al vind ik het in het zuidelijk deel van Zweden niet zo mooi, het is toch altijd weer jammer om dit land uit te rijden.

In Denemarken zoeken we een plek via park4night en komen zo, alweer, bij een boerderij uit. Er staan nog meer campers op het veld maar er is nog plek zat. Betaling kan hier wel cash via een brievenbus. Binnen is er een toilet en douche. Buiten hangt info over de omgeving. We zetten tafel en stoelen buiten en gaan eerst eten. Koken hoef ik niet. In de supermarkt onderweg hebben we allebei een bak gevuld uit de saladebar. Supermakkelijk en lekker.

‘We lopen verkeerd’

In het veld achter de kampeerweide is een kampvuurplaats voorzien, houtblokken inbegrepen. Helaas waait het te hard en we kiezen een van de wandelroutes uit die op het bord aangegeven staan. We nemen een foto van het plattegrondje, voor de zekerheid, zodat we niet verkeerd kunnen lopen. We lopen verkeerd. Maar… komen wel terug ‘thuis’ met een boeketje wildflowers.

Intussen begint het al wat te schemeren. Het is tegen half 11 in de avond. Het waait niet hard maar omdat het zo’n open plek is, voelt het best koud. Iedereen is lekker knus binnen gaan zitten. Wij ook. Morgen zien we wel weer waar we terecht komen.