De wekker gezet zodat we extra vroeg kunnen vertrekken vandaag.  Ergens tussen ’s avonds laat en ’s morgens vroeg is er iets mis gelopen en is die wekker onbewust geannuleerd. Maar ach, we hebben eigenlijk toch tijd zat. Eerst dan maar op het gemak ontbijten. Met één kom koffie. We hebben nog steeds dat Noorse pak koffie maar eerlijk gezegd is dat echt niet te zuipen. Straks maar weer andere kopen.

We pikken onderweg nog één Loppis mee. Een bejaard echtpaar, (denken we, het kunnen ook gewoon een buurman en buurvrouw zijn) houdt de wacht vlakbij de ingang. Er zijn wel 5 schuurtjes met uitgestalde spulletjes. We kopen een oud koperrozegoudkleurig waterkookketeltje. Beetje vuil maar superschattig. Thuis maar eerst eens grondig schoonmaken voor ik het ga gebruiken.

Daarna tikken we een serviceplaats in op de navigatie. Het is wel een betaalde plaats, maar dan kunnen we in ieder geval wel nog eens water tappen, grijs water lozen en de porta potti legen. Dat zijn 3 taken voor Luc. Mijn enige taak is om ondertussen de betaling te doen middels een qr-code. Luc is geslaagd. Ik krijg het mijne niet voor elkaar. Ook al staat het tekentje van de betaling ook op mijn bankkaart, het lukt niet. Blijkbaar kan het dan toch enkel via creditcard. Er hangen camera’s. We hopen maar dat het op de beelden lijkt alsof ik gewoon sta te betalen, en vertrekken. Als 2 criminele zwervers.

We hebben vandaag een bezoek aan de beroemde Dalarna paardjes fabriek in Nusnäs staan. Je kunt er zien hoe de houten paardjes, en hanen en varkentjes, geproduceerd worden en geschilderd. Het lijkt ons wel eens interessant om te zien. Luc boeit vooral het machine gedeelte en houtbewerking. Mij vooral het beschilderen. Je ziet de mensen op verschillende afdelingen aan het werk. De paardjes zijn best prijzig. Begrijpelijk, er is ook meer werk aan dan verwacht. De bijhorende boetiek staat vol met paardjes in verschillende afmetingen en kleuren. Ook andere figuren. En niet alleen dat, het staat ook vol met allerlei andere souvenirs. Alles waar ze maar een paardje op kunnen zetten, of iets er Zweeds te laten uitzien, verkopen ze. Van klompen tot pannenlappen, van theeblikjes tot sleutelhangers, noem maar op. Zelfs geknoeide verf op een canvas. We kopen niks. Knap gemaakt allemaal hoor, maar wat moeten we er thuis mee? Al had ik wel graag het krukje uit een van de verfateliers mee willen nemen.

‘Het is pizza- en voetbalavond’

Dan onderweg nog de boodschappen, met een ander pak koffie, en een slaapplek in de navigatie. We moeten opschieten, België moet voetballen. We vinden alweer een geweldige plek. De inmiddels bijna ontdooide diepvriespizza’s worden opgerold en in de omnia gepropt. Het is pizza-en voetbalavond. Spannend. Zeker omdat ons beeld regelmatig stilvalt. Helaas ligt België er uit.

Wij halen ons voorraadje hout uit de garage en kappen nog wat stammetjes die hier in een hokje liggen. De lucht weerspiegelt prachtig in het water. Het decor verandert iedere keer weer opnieuw als je kijkt. Ik blijf maar foto’s nemen. Aan de kant van het meer, waar de zon ondergaat, soms dramatisch mooie wolken en donkere kleuren. Aan de andere kant lijkt het nog zonnig en licht. Raar. We hebben geen muggen vandaag, wel knutjes. Ondanks het vuur. We blijven zolang mogelijk buiten aan het vuur zitten maar uiteindelijk winnen de knutjes en duiken we de bus in.

(02/07 ’s avonds: ik heb wat foto’s geselecteerd maar ik krijg ze vanavond met geen mogelijkheid hier geplaatst. Het internet is op deze plek zo slecht dat ik vermoed dat ik dit pas op dinsdag kan plaatsen, als we weer vertrokken zijn.)