De zon! Rechtevenredig met de temperatuur stijgt ook ons humeur.  Dit is zoveel gezelliger dan die regen. We checken de weerkaart van Zweden en volgens die kaart is het in midden Zweden nog een paar dagen droog. De keus is snel gemaakt. We rijden vandaag niet te ver, hooguit tot Dalarna, en profiteren nog even van het mooie weer. Geen hoogzomer maar 20 graden zonder regenbuien vinden wij mooi weer.

Tegen dat wij bijna willen vertrekken, komt de volgende camper alweer het terrein opgerammeld. Stinken! Er hangt meteen een gigantische diesellucht. Maar wat een toffe wagen. Een hele grote maar oude camper. Zo ene die nergens meer door een milieukeuring raakt. Gelukkig doen ze in Zweden (nog?) niet te moeilijk. Het koppel zwaait enthousiast als ze ons passeren. Als ze goed en wel geïnstalleerd zijn, kan ik het niet laten om even een kijkje te gaan nemen. Als ik zeg dat ik het een keileuke camper vind, staat de vrouw erop dat ik even binnen kom. Het is een Zweeds koppel. Voor zover ik het begrepen heb, hebben ze ook al een hele rit gedaan tot de wildernissroute en zijn ze nu niet meer zo heel ver van huis. De camperbus is een oude Mercedes uit ’77. De binnenkant is vooral hout. Met een slaapruimte, een extra zithoek, badkamertje en keuken is er plek genoeg. Wat een gezellige bus. Net zoals de mensen zelf. We wensen elkaar nog een goeie reis en wij vertrekken weer.

Niet veel verder zien we een bordje ‘Loppis’. En het is geopend. We draaien de oprit op en wandelen het kleine schuurtje binnen. Het valt wat tegen hier. Het is echt vooral rommel. We zijn snel uitgekeken en rijden weer verder zonder iets te kopen. We nemen ons voor om vaker bij een Loppis te stoppen.

‘Fjoew, hier komen we mooi mee weg’

Algauw zien we nog een bordje. Hier hebben ze alles buiten uitgestald. Ze zijn nieuw en nog maar pas open, vertellen ze. De familie lijkt razend enthousiast dat ze klanten hebben en ze wandelen met z’n vijven met ons mee naar de uitgestalde tafel. (Uit latere gesprekken blijkt het te gaan om een vader, moeder, 2 zonen en een schoondochter.) Ondertussen vragen en vertellen ze vanalles. De moeder haalt een houten item tevoorschijn en vraagt of we weten wat het is. Waarna ze meteen met haar uitleg begint. Ze vouwt het ding open en meldt dat je het tegen de muur kunt hangen om je was aan te drogen. Ik had al een vermoeden. ‘Ja leuk ding hoor’ zeggen we. Maar niet voor ons.  Het begint een beetje onwennig te voelen zo. Kunnen we hier nog weg zonder iets te kopen? Of hebben we dan hun hele dag verknald? Gelukkig zie ik ineens een prachtig oud houten bakje, niet te duur. Fjoew, hier komen we mooi mee weg. Bij de derde en laatste Loppis van vandaag is er wat meer te zien. Zowel binnen als buiten en er staat heel veel uitgestald. Hier kopen we een houten kistje met een groot vleesmes en vork. Ongebruikt. En wat stalen grillpennen. Komt altijd eens van pas bij een kampvuur. We hebben de smaak van Lopissen te pakken. Misschien dat we er morgen nog tegenkomen.

Nu eerst op zoek naar een slaapplek. We kiezen deze keer een camping uit op de app. Maar een klein stukje rijden nog en op de foto’s ziet het er goed uit. Veel 5 sterren reviews ook. Met zicht op een meer, wat wil je nog meer. Ik stel de navigatie in en als we ongeveer een kwartier later de camping oprijden, weten we niet hoe snel we rechtsomkeert moeten maken. Wat een verschrikkelijke camping. Het is een stuk grasveld naast een meer. Het grasveld staat bomvol met caravans en campers. Zicht op het meer? Ja als je toevallig aan die kant zou kunnen staan. Of een dakterras op je bus hebt. We zoeken een andere plek op en hopen dat het daar niet al vol is.

We hebben geluk. Een bospad leidt ons naar een meer. Er is een stookplaats en volgens de app kunnen hier 4 campers staan. Er parkeert tegelijk met ons een auto. Het is een visser die hier in z’n bootje komt hengelen. We zijn nog niet geïnstalleerd of er komt nog een camper bij staan. Plaats genoeg. We blijven hier. Dit is zoveel beter dan die camping van daarnet. En nog gratis ook. We wandelen wat rond. Het is vooral naaldbos met hier en daar wandelpaadjes. Sommige stukken bodem bedekt met rendiermos. Een eindje verderop zien we nog een mooi stuk ‘strand’, precies zoals de Zweedse visser vertelde. Ook met stookplek en met een schuilhok. En geschikt om te zwemmen. Dat laatste doen we nog maar even niet. We twijfelen of we de bus nog zullen verhuizen maar we blijven toch maar staan. We hebben ‘m al rechtgezet op de blokken en de tafel al buiten staan. Daarbij staan we vlakbij de stookplek en hebben we onderweg een zak houtblokken gekocht. Het is nu nog te winderig maar wie weet, vanavond misschien.

Ik zet de omniapan op het vuur en gooi er wat aardappelpartjes uit de diepvries en kant-en-klare Zweedse balletjes in. Ik zie wel of het iets wordt op deze manier. Zo niet, dan hebben we altijd nog knäckebröd. Maar hey, een half uur later zitten we dan aan ons tafeltje met uitzicht. En dat het smaakt!

Om 22.39 uur is hier de zonsondergang maar donker wordt het aan deze kanten ook nog niet echt. Het gaat wennen worden volgende week thuis, als het ’s avonds en ’s nachts gewoon donker is.