Vandaag ben ik al heel vroeg wakker. Té vroeg eigenlijk. Echt slapen lukt niet meer. Ik zet vast een fluitketel water op, ondertussen was ik me en kleed me aan. Ik laat Luc nog wat verder slapen, en ga met m’n koffie een tijdje in één van de hutten aan het water zitten. Het is stil zo, er is verder niemand.

Ondanks de hete koffie heb ik het toch wat fris. Het waait redelijk, en het tocht in de hut. Na een paar mokken wandel ik weer terug naar de bus. Intussen is Luc ook wakker aan het worden. Ontbijten slaan we vandaag over, we hebben er allebei nog geen zin in. Nog één dag flink doorrijden, en we zitten in Lapland.

In het begin ging dat nog vlot. Maar algauw merken we dat het vandaag niet meer haalbaar is. Tenzij we echt nog heel lang doorrijden, maar daar hebben we geen zin in. Hoe meer richting Noorden, hoe trager het verkeer. Niet drukker, maar gewoon geen meerbaanse weg meer zoals tevoren. Daarbij nog wat tijd verloren met supermarkten. Leuk, zo’n onbekende winkels met onbekende producten, maar je doet wel oneindig veel langer over je boodschappen. En je moet flexibel zijn in je menuplanning. In de supermarkt waar we nu zijn dan toch, het is een kleine dorpswinkel. Volgende keer een grotere winkel zoeken. Het idee van een broodje hamburger met salade kan ik al schrappen. De broodjes minstens per 8, en de  hamburgers waren volgens mij verpakt per 20. Ik heb ze niet geteld, maar het is duidelijk dat we iets anders moeten bedenken. Voor vandaag dan maar een eenvoudig stoofpotje. Het is er het weer voor. Morgen of overmorgen wordt het een pastasalade, dus dan moet het ook maar bijpassend mooi weer worden. Liefst zonder muggen, want de muggenspray kunnen we nog nergens vinden.

Al redelijk op tijd hebben we een slaapplek voor de nacht. Eigenlijk gingen we er vanuit dat we weer een stuk of 3 plekken tevergeefs zouden bezoeken, maar bij de eerste off-grid camperplaats blijven we staan.

‘Je moet niet alles geloven wat op internet staat.’

We zijn de enige hier. In een bos aan een meertje. De enige voorziening die er is, is een vuurplaats. De waterkanten zijn begroeid, dus met de stoel echt helemaal aan het water zitten lukt niet, maar voor één nacht vinden we het een prima plek.

Het eerste wat we doen is takken sprokkelen en een vuurtje maken. Het zou de muggen op afstand houden. Je moet niet alles geloven wat op internet staat.  Na het eten blijven we aan het vuur zitten tot het ineens begint te regenen. We duiken dan maar weer de bus in. Het is intussen half 11 in de avond, maar niks geen eng donker bos hier. Het blijft apart.

Misschien dadelijk voor het slapengaan nog een boswandeling. Als het niet meer regent. Ja, we hebben wel een regenjas bij, maar daar hebben we nu geen zin in. Misschien toch maar eens op tijd gaan slapen. Morgen nog zo’n 300 km tot de Finse grens, of een dikke 400 km tot de Poolcirkel. Moet lukken, we zijn er bijna!