Het plan van vandaag was veel kilometers maken. Omdat de slagboom enkel met gepast kleingeld werkt, zoek ik muntjes bijeen en loop er alvast mee richting slagboom. Die was de hele tijd dicht, maar net nu staat ie omhoog. We zien niemand. Even twijfelen we of we ergens iemand moeten gaan zoeken van de camping, en het doorgeven, maar dan halen we onze schouders op en rijden gewoon weg. De 15 euro’s gaan terug in het potje. Een financiële meevaller mag onderhand ook wel eens. En het is een mega camping van een keten, geen klein boerke, zo verdedigen we onszelf.

Al gauw zijn we terug op de snelweg. Het zal vast niet zo zijn maar het lijkt alsof de Duitsers overal tegelijk de weg aan het repareren zijn. Geregeld is het even file. Rond Hamburg staan we zelfs lang aan te schuiven. We hebben het perfect getimed. Hamburg passeren op het moment dat bijna de aftrap begint van een EK voetbalwedstrijd daar. Jammer, maar niks aan te doen. Wel grappig dat we op deze manier kilometers lang de MacLaren naast ons kunnen bijhouden. Met gemak. Soms inhalen zelfs. Ik verneem dat Nederland moet voetballen, dus ik kijk op m’n telefoonscherm halvelings mee. Ze winnen.

Zouden we rond half 5 de Grote Beltbrug over zijn, volgens de navigatie bij vertrek, intussen is dat al verlengd naar een uur of 8 in de avond. Het waait stevig. De zon en flinke regenbuien wisselen elkaar af. Af en toe zelfs een enorme bliksemschicht. Het tempo zit niet mee, maar het weer ook niet.

Vroegavond zetten we koers richting een camping aan zee. We gaan vandaag die Beltbrug niet meer halen. Op park4night lees ik in de reviews dat er altijd wel plek is voor 1 nacht aan de kant van de zee. We wagen het erop. Helaas. We kunnen nog wel een plekje krijgen, maar niet meer aan de rand. Die laatste plek is zojuist ingenomen. De plek op de 2e rij zien we niet zitten. Het is een drassig stuk gras, met alleen maar uitzicht op campers en caravans en een haag.  We bedanken de campingeigenaresse, maar melden dat we verder gaan rijden. Ik vind een paar nieuwe opties. Een gratis plek, aan de rand van een natuurgebied. Geen camping ofzo. Of een betaalde plek bij een boerderij. Het maakt ons niks uit. Het weer is zo slecht dat we toch geen tafel en stoelen buiten kunnen zetten, dus we gaan voor de gratis plek. Het ligt naast een losloopgebied voor honden, waar je trouwens totaal geen last van hebt, zo groot is het. En aan de andere kant een grote plas. We keuren het goed. We zijn moe gereden, en de regen beu, en we hebben honger.

Koken valt niet mee vandaag. Als we de schuifdeur of het raam dicht laten,  wasemt alles aan. Laten we het open, dan waait de regen naar binnen. Na het eten, als de regen gestopt is, gaan we de omgeving wat verkennen. De plas vooral. Het stikt er van de meeuwen, eenden en andere vogels. Het krijst allemaal door elkaar. We horen tussendoor zelfs een koekoek. Er is een klein eilandje in het midden van de plas, waar alle vogels lijken heen te gaan. Een eindje verderop zien we een  vogelkijkplateau met verrekijker. En uitleg met welke vogels hier allemaal leven. Ik heb ze niet allemaal onthouden, maar het zijn er veel. We vragen ons af of ze de hele avond en nacht doorgaan met herrie maken, of dat ze ook ’s nachts slapen. We zullen het wel merken.

Het blijft hier lang licht. Pas rond 23 uur begint het iets donkerder te worden, en verschijnt de maan. De vogels krijsen en kwetteren er nog lustig op los.