Echt een weekendje weg kun je het niet noemen. Maar als ik dan 2 dagen moet gaan grimeren in Wallonië,  dan plakken we er maar meteen een overnachting bij.

Het is haasten op zaterdagochtend. Ik moet al vroeg beginnen, dus op tijd opstaan, douchen en op weg. De koffie is voor onderweg. Aan het eind van de dag twijfelen we even of we de bus op de parking van het tuincentrum laten staan, of een leuke camperplek opzoeken. We kiezen het laatste. Een tiental kilometer verderop is een camperplaats bij een boerderij. Een beetje rustig staan na zo’n drukke werkdag lijkt me wel wat.

Probleemloos vinden we de weg. Ofja, onze navigatie eigenlijk. We lijken de enige te zijn, en volgens de omschrijving in de app mag je je camper zetten waar je wil. Aan de ene kant is een drassig stuk weiland, vanwege de vele regenval van de laatste tijd. Aan de andere kant een grindparking. Voor de zekerheid maar op de grind dus. Als we goed en wel gesetteld zijn, zien we de boer naar buiten komen. We zijn welkom, en we mogen zeker blijven staan, maar toevallig is er deze avond wel een feestje, met luide muziek,  en zal de rest van het terrein als parking gebruikt worden door de gasten. Of we dat niet erg vinden? Nee hoor, is prima. Nu terug naar de winkelparking rijden lijkt ons ook niks.

We gaan de buurt wat verkennen, maar veel is er niet te zien. Het is echt een saai dorpje waar we algauw doorheen gewandeld zijn. Als we weer bij de boerderij aankomen staan er al enkele auto’s bij, dus ons avondeten nuttigen we binnen.

Het wordt drukker op de parking, en uit de boerderij schalt een live band die de hele avond stevige rocknummers brengt. Het is wel gezellig zo eigenlijk. Niks rustige overnachting bij de boer. Het is meer alsof we  op een concert zijn. Maar dan zonder ticket, dus buiten moeten blijven staan. Opeens schrikken we van een luid geklop op ons raam. Eén van de boerderijgasten, een al wat oudere man, had ons aanzien voor de foodtruck. We moesten hem helaas teleurstellen.

Toen de band stopte, en de gasten één voor één vertrokken, was alles weer stil en verlaten. Met de wekker weer op ‘veel te vroeg’ gingen we slapen. Nog een dagje werken en weer naar huis.